San Maurizio, İtalya, Monza'da kilise binası

Monza'daki San Maurizio kilisesi, kırmızımsı kahverengi tuğladan iki katlı bir cepheye sahiptir ve üçgen alınlığın üzerinde üç beyaz heykel bulunur: yanlarda melekler, tepede Azize Margherita. Ortadaki kemerli pencere iki yüksek sığ tuğla panel arasında yer alır ve beyaz taş korniş üst katı alt kattan ayırır. Alt katta oymalı portal, ortasında madalyon içinde azizenin rölyef büstü ve iki yanında iki küçük beyaz figür bulunan ahşap çift kanatlı kapıyı çerçeveler.

Kilise, 1310'da daha sonra manastıra dönüşen bir Humiliati evinin yerinde ortaya çıktı. 1469'da Aziz Margherita ve Caterina'ya adanan yeni bir kilise, Orta Çağ oratoryosunun yerini aldı. Yapısal bozulma üzerine Giacomo Antonio Quadrio 1736'da kiliseyi tümüyle yeniden inşa etti; 1785'te manastır kapatıldı ve kilisenin kutsallığı kaldırıldı. 1881'den beri Monza Katedrali'ne aittir; 1846'da yıkılan eski San Maurizio kilisesinin unvanı buraya taşınmıştır.

İlk üç bölümün tavan freskleri 1740-1742 arasında Carlo Innocenzo Carloni tarafından yapılmış, Giuseppe Castelli ve Perrucchetti'nin panoları süslemeyi tamamlamıştır. Duvarlarda Antonio Maria Ruggeri, Ambrogio Brambilla, Giambattista Gariboldi ve Francesco Corneliani'nin tuvalleri korunur. Girişin karşısındaki duvarda, barok bir çerçeve içinde şehrin en eski körüklü orgu olan 18. yüzyıl orgu yer alır.

Kilise, Duomo'dan ayrı olarak Piazza Santa Margherita'ya bakar; katedralden değil, meydanı yürüyerek ulaşılır. Cephenin solundaki duvarda eski manastırın giriş kapısı görülür, sağında ise bir zamanlar terk edilmiş bebeklerin bırakıldığı döner pencerenin yeri vardır. Kilisenin arkasında, sağda mermer korkuluklu tuğla çan kulesi yükselir.

Giriş portalının iki granit sütunu, kapı sövelerine göre dışa açılan eğik bir hat üzerinde durur. Dua eden iki figürün arasındaki oval, azizenin büstünü barındırır. Cephenin solunda eski manastırın portalı ve terk edilmiş yenidoğanların bırakıldığı döner pencere hâlâ durur.