Tomb of Giovanni and Piero de' Medici, Floransa'daki San Lorenzo Kilisesi'nde Rönesans dönemi mezar

Giovanni ve Piero de' Medici'nin Mezarı, Andrea del Verrocchio'nun mermer, bronz, porfir ve serena taşından yaptığı, Floransa'daki San Lorenzo Kilisesi'nin sol transept ile Eski Kutsal Oda arasındaki boşlukta yer alan bir eserdir. Porfir lahit, aslan ayaklı ve bronz kıvrımlı bir kaide üzerinde durur; ortasında bronz çelenk içinde yeşil serpantin bir madalyon vardır. Örgü halatı andıran bronz bir kafes açıklığı kapatır, kapakta akantus yaprakları ve küçük bir tepelik bulunur.

Lorenzo de' Medici, 1469'da ölen babası Piero ve 1463'te ölen amcası Giovanni için mezarı Andrea del Verrocchio'ya sipariş etti; eser 1472'de tamamlandı. Verrocchio, Bernardo Rossellino'nun Bruni anıtı ile Desiderio da Settignano'nun Marsuppini mezarındaki Rönesans kemerli duvar mezarı tipini izledi, ancak lahdi duvara yaslamak yerine Medici himayesindeki iki oda arasındaki bir kemerin altına yerleştirdi.

Mezar, her ikisi de Medici himayesinde olan sol transept ile Eski Kutsal Oda arasındaki geçitte yer alır; aile böylece ölülerini denetlediği toprağa yerleştirmiştir. Bronz kafes örülmüş halatı taklit eder ve kaide gerçek kaplumbağalar üzerine oturur; bu motif Pollaiuolo'nun Herkül ve Antaios'undan alınmıştır. Yeşil serpantin madalyon, Santa Maria a Peretola tabernaklından ve Luca della Robbia'nın Federighi mezarından esinlenmiştir.

Mezar, Eski Kutsal Oda'nın içinde değil, sol transept (Kutsal Emanetler Şapeli) ile Eski Kutsal Oda arasındaki boşlukta, iki mekânı birleştiren kemerin altındadır. Transept tarafından bakıldığında bulunur; örgü halatı andıran bronz kafes açıklığı kapatır ve gözeneklerinden geçen ışık porfir ile serpantin üzerine düşer.

Bu mezar, diğer anıtlarda yaygın olan figüratif heykel ve kabartmalardan tamamen kaçınır, yalnızca renkli taş ve geometrik forma dayanır. Bu minimalist yaklaşım, dönemi için radikaldi ve Rönesans'ın avangart sanatçılarının ölüleri anma konusunda ne kadar yenilikçi düşünebildiğini gösterir.