Old Delhi, Hindistan Delhi'de tarihi bölge

Eski Delhi ya da Shahjahanabad, Şah Cihan döneminde 1638'den itibaren kurulan ve 1648'de tamamlanan surlarla çevrili bir şehirdir; Kızıl Kale ile Chandni Chowk ilk unsurları arasındadır. Jama Mescidi kırmızı kumtaşı ile beyaz mermeri birleştirir: beyaz şeritli yivli kırmızı bir kubbe, küçük kubbeli ince beyaz bir minare ve dikey yivli, sivri tepelikli daha büyük beyaz mermer soğan kubbesi. Alt cephede üç derin kemerli açıklık ve oyma yazıt kuşakları yer alır.

Babür imparatoru, 1639'dan itibaren müstahkem şehri yeni bir siyasi merkez olarak inşa ettirdi ve hükümetin koltuğunu başka bir şehirden taşıdı. Bölge 19. yüzyıla kadar önemli bir yerleşim yeri olarak kaldı ve daha sonra büyüyen metropole dahil edildi.

Old Delhi adı, 1648'de surlarla çevrili kente verilen Şahcihanabad'dan gelir; sakinleri hâlâ Purani Dilli der. Sokaklarında konuşulan Urduca ve Hintçe, Cami Mescidi yakınında satılan Babür yemekleri ve 1850'de açılan Khari Baoli baharat toptancı pazarı günlük yaşamı biçimlendirir. Daryaganj'daki Phool Mandi çiçek pazarı 1869'dan beri sürer.

Sokakları yürüyerek keşfetmek en kolayıdır; çünkü birçok bölüm dardır veya araçlar yalnızca günün belirli saatlerinde geçebilir. Ziyaretçiler sağlam ayakkabı giymeli ve sabah erken veya öğleden sonra geç saatlerin genellikle daha sakin olduğunu unutmamalıdır.

Pazar bölgesindeki bazı binaların altında, bir zamanlar kaçış geçidi veya depolama alanı olarak kullanılan tuğla tüneller ve mahzenler bulunmaktadır. Bu yeraltı odalarının bazıları artık mühürlenmiş veya unutulmuş durumda, ancak kaldırımdaki belirli noktalardaki metal ızgaralar gizli ağın ipuçlarını veriyor.