Kançencunga, Nepal'in Taplejung Bölgesi ile Hindistan'ın Sikkim eyaleti arasında yer alan dağ zirvesi

Kangchenjunga'nın ana zirvesi 8.586 m (28.169 ft) yüksekliktedir; Orta ve Güney zirveler Nepal–Sikkim sınırında, Batı zirvesi ile Kangbachen ise Nepal'in Taplejung ilçesindedir. Kütleden dört ana buzul yayılır; üst yamaçlar dik kaya duvarlarının üzerinde kar ve buzdan oluşur, altlarında ormanlık sırtlar uzanır.

Bu zirve, 1852'ye kadar dünyanın en yüksek dağı unvanını taşıdı; o yıl Hindistan Büyük Trigonometrik Araştırması, Everst'in daha yüksek olduğunu tespit etti. İlk tırmanış, 1955'te, yerel dini inançlara saygı nedeniyle zirvenin birkaç metre altında duran bir İngiliz keşif ekibi tarafından gerçekleştirildi.

Tibetçe gangs chen mdzod lnga adı "büyük karın beş hazinesi" anlamına gelir; Schlagintweit kardeşler bunu beş en yüksek zirve, G. O. Dyhrenfurth ise beş ana buzul olarak açıklamıştır. Lhopo halkı tuz, altın, turkuaz ve değerli taşlar, kutsal metinler, zırh, tahıl ve ilaçtan oluşan gizli hazinelerin dünya tehlikedeyken dindarlara görüneceğine inanır. Dağ Nepal ve Sikkim'de kutsaldır; Limbu dilinin Pāncthare lehçesinde phɔktaŋluŋma, yani "omuzlu taş" denir.

Tırmanıcılar zirveye Nepal tarafındaki rotalarla ulaşır, çünkü Hindistan kendi topraklarından tırmanışa izin vermez. Hazırlık, uzman ekipman ve vücudun aşırı yüksekliğe uyum sağlaması için yüksek kamplarda birkaç hafta geçirmeyi gerektirir.

1955'te ilk kez zirveye ulaşan dağcılar, yerel halkın dini inançlarına saygı göstermek için gerçek zirveden birkaç metre önce durdular. Sonraki birçok keşif ekibi de bu geleneği benimsedi ve en yüksek noktaya dokunmaktan kaçındı; böylece bölgenin manevi karakteri korundu.