Saulnier Değirmeni, Noisiel, Fransa'da su değirmeni

Saulnier Değirmeni, Noisiel'de Marne kıyısında yer alan, açıkta bırakılmış demir iskeletinin sarı, krem ve yeşil sırlı tuğlayla kaplandığı uzun dikdörtgen bir yapıdır. Üst cephe, yüksek pencereler ve geometrik çiçek motifleriyle dikey bölümlere ayrılmış olup ince dökme demir sütun ve kirişlerle taş ve beton bir alt kat üzerinde yükselir. Yapı 485 m2 alana sahiptir ve metal iskeleti 460 ton ağırlığındadır.

Bu bina, 1872 yılında mimar Jules Saulnier tarafından inşa edilmiş ve daha sonra taklit edilen yeni inşaat yöntemlerini tanıtmıştır. Demir ve duvar işçiliğinin birlikte nasıl çalışabileceğini göstererek fabrika mimarisinde bir dönüm noktası olmuştur.

Değirmen adını, mühendis Armand Moisant ile birlikte tasarlayan mimar Jules Saulnier'den alır. Tuğla cephesi, Mağrip'in Arap-Endülüs mimarlık kurallarını, yani sözde Alhambra üslubunu izler. 2026'da La Poste, Ninon Lacoume'un çizdiği Seine-et-Marne anıtları konulu dört pulluk bir blok yayımladı; değirmen, Meaux katedrali, Blandy-les-Tours şatosu ve Moulin Jaune ile birlikte yer aldı; 5.000 adet basıldı.

Değirmen, Paris'in doğusundaki Noisiel'de Marne Nehri adasında yer alır ve ziyarete açık değildir; yalnızca dışarıdan, Marne kıyılarından ya da eski Menier fabrikasının arazisinden görülür. Demir çerçeveli uzun tuğla cephe nehre bakar; süslü bölmeler gün ışığında en iyi seçilir.

Cepheler, teknik hassasiyeti dekoratif sanatla harmanlayan renkli tuğlalardan yapılmış karmaşık desenler sergiler. Bu süslemeler yalnızca estetik değildi; aynı zamanda binanın yapısını ve sağlamlığını vurgulamaya hizmet ediyordu.