Lusignan Kalesi, Fransa'nın Lusignan kentindeki şato kalıntıları

Lusignan Şatosu, derin vadilerle çevrili dar bir burun üzerindeki kale kalıntısıdır. İç kale kulesinin bir bölümü, Tour Poitevine'in kaidesi, sarnıçlar, mahzenler, sur içindeki merdiven kulesi ve bir hardal değirmeni temeli ile kayalıklara yapışık tam duvar kesimleri ayaktadır.

Lusignan'lı II. Hugh, kaleyi 10. yüzyılın ikinci yarısında başlattı; 1168'de II. Henry Plantagenet yıktı ve VIII. Hugh 1171'den itibaren yeniden inşa etti. Berry Dükü Jean, 14. yüzyılın sonunda kaleyi yeniledi. 1586'da III. Henri yıkılmasını emretti ve yalnızca Mélusine Kulesi 1622'ye kadar ayakta kaldı; 18. yüzyılda Blossac Kontu bir kamu parkı yapmak için kaleyi yerle bir etti.

Yerel gelenek, kalenin su perisi Melusine tarafından kocası Raymondin için yapıldığını söyler. Keşiş Pierre Bersuire, 1342-1350 civarında onun çıplak görülüp yılana dönüştüğünü ve kalenin efendisi her değiştiğinde ortaya çıktığını yazar. Berry Dükü'nün Très Riches Heures'inde Tour Poitevine'in üzerinde kanatlı bir ejderha olarak betimlenir.

Alan, derin vadilerle çevrili dar bir yarımada üzerindedir; kasabadan ıhlamur ağaçlı bir yol vadıya bakan terasa ulaşır. Uçurum yüzeylerine sur parçaları yapışmıştır ve zemin engebelidir, sağlam ayakkabı gerekir. Burç kulesinin bir bölümü, Tour Poitevine'in kaidesi, bir sarnıç ve kapatılmış bir yeraltı geçidinin girişi kalmıştır.

Kale, Jacques Cœur ve geleceğin XII. Louis'si için hapishane olarak kullanıldı. Vauban'ın güçlendirdiği bölüm sonradan yeniden hapishane, ardından ilkokul ve turizm bürosu oldu. Berry Dükü'nün Très Riches Heures'inde mart ayı minyatürü kaleyi gösterir; sağdaki kulenin üzerinde kanatlı bir ejder olarak Melusine yer alır.