St. Remigius, Almanya, Suderburg'da kilise

St.-Remigius-Kirche, gri ve kahverengi tarla taşlarından yapılmış, yüksek kırmızı kiremitli konik çatılı 13. yüzyıl yuvarlak kulesi ile 1752-1753'te inşa edilen haç planlı ahşap çatkılı salondan oluşur. Salonun alt duvarları kırmızı tuğla, üstü koyu ahşap çatkıdır; dört beyaz kayıtlı pencere ve ahşap bir kapı vardır. İçeride soluk sarı duvarlar ve düz tavan, 1751-1753 tarihli yaldızlı barok vaaz kürsüsü sunağını, beyaz sıraları ve pirinç avizeyi çevreler.

Yuvarlak tarla taşı kulesi yaklaşık 1247'de inşa edildi; 1246/1247 sonbahar/kışında kesilen bir meşe kirişin dendrokronolojik tarihlendirmesi bunu gösterir. Kule savunma kulesi değil, çan kulesi olarak hizmet etti. Eski nef yıkıldı ve yerine, 13 Nisan 1752'de Otto Heinrich von Bonn'un planlarına göre başlanan ve 1 Ekim 1753'te Aziz Remigius yortusunda kutsanan günümüzün haç biçimli ahşap çatkılı salonu yapıldı.

Kilise, adını Reims piskoposu Aziz Remigius'tan (yak. 440-533) alır; onun yortu günü olan 1 Ekim, 1753'teki kutsama için seçilmiştir. Bu adanma, Frank döneminde kurulduğuna işaret eder. İçeride, yoksullara verilen bağışlar için kullanılan, yaklaşık 1303 tarihli demir kuşaklı bir sandık korunmuştur; kayıtlara göre 16. yüzyılda birkaç kez kırılmıştır.

Kilise Suderburg'un kenarında yer alır; yuvarlak tarla taşı kule ve kırmızı konik çatısı geleni karşılar. Kule 1753'te bile payandalarla ayakta tutuluyordu ve çanlar batı tarafındaki bir pencereden çan kulesine çıkarıldı. 1718'de papaz Franz Ernst Hausmann'ın eklediği kutsallık odası kiliseye bitişiktir.

Kule kapısının yanındaki zemine, 10. yüzyılda artık kullanılmayan türde bir granit değirmen taşı gömülüdür; daha önceki bir onarım sırasında kilisenin döşemesinde bulunmuştur. KulENin tarihlendirmesi dendrokronolojiyle çözüldü: kırma taş duvara yerleştirilen bir meşe kirişi 1246/1247 sonbaharında ya da kışında kesilmişti; bu, 10. yüzyıl kökenli olduğuna dair eski yerel iddiayı çürütür.