Moğol-Mançurya otlakları, Doğu Moğolistan, İç Moğolistan ve Çin'in kuzeydoğusundaki ılıman çayır ekolojik bölgesi

Moğol-Mançurya çayırı, Gobi Çölü'nün çevresinde Altay Dağları'ndan Büyük Khingan'a uzanan 887.300 km²'lik bir ekolojik bölgedir (PA0813). Çoğu 1.000–1.300 m arasında düz ya da hafif dalgalı ova olup tüy otu, koyun yumağı ve Aneurolepidium chinense egemendir. Fotoğrafta yeşil ot, sağda yuvarlak bir tepe, grimsi yeşil çalı kümeleri ve beyaz noktalar gibi otlayan hayvanlar görülür.

Moğol İmparatorluğu döneminde bu çayır, Moğollar Çin'i kontrol altına aldıktan sonra özgün güzergâha eklenen Kuzey İpek Yolu'nun bir parçası oldu. Yolcular dağlardan kaçınmak için bozkırı doğu-batı yönünde geçti ve açık arazi Moğolların Çin ile Kore'nin bazı bölgelerine yayılmasını kolaylaştırdı. Kaynaklara göre Marco Polo bu yolu kullanmadı.

Bozkırın halkının çoğu, büyük taşınabilir çadırlar olan gerlerde yaşayan Moğol göçebeleridir ve birçok aile otlakta dolaşan çok sayıda ata sahiptir. Hayvanları yiyecek ve içecek için kullanırlar; geleneksel Moğol şarkıları kültürlerinde önemli bir yer tutar.

Ocak ayında ortalama sıcaklıklar -9 °C veya altındadır; Da Hinggan Dağları'nın kuzeybatısındaki dağ ardı otlaklarda kuzeybatı rüzgârını kesen bir sıradağ olmadığından sıcaklık -20 °C'nin altına iner. Yıllık yağış doğuda 400-450 mm'den batıda 150-200 mm'ye düşer ve zayıf bir yaz musonunda toplanır. Arazi 1.000-1.300 m yükseltide düz veya hafif dalgalıdır; yerel bir rehber yön bulmayı kolaylaştırır.

Moğol ceylanı sürüleri, soğuk mevsim gelmeden önce çayırların renginin değiştiği yaz sonunda dikkate değer sayılarda toplanır. Bu mevsimsel göçler, Dünya üzerindeki en büyük kara hayvanı hareketleri arasında yer alır.