Namur Çan Kulesi, Belçika'daki Namur Çan Kulesi

Namur Çan Kulesi, Saint-Jacques Kulesi olarak da bilinir; açık gri kesme taş bloklardan örülmüş, ortaçağ şehir surlarının üç kulesinden biri olan yüksek silindirik bir kule. Üst taş yüzeyinde kavisli biçimde yerleştirilmiş koyu metal rakam ve harfler "R J 5 7 3 7" yazısını oluşturur; bunların altında küçük dikdörtgen açıklıklar ve dikey demir bağlantı çubukları vardır. Kule, ortasında kare bir fener ve köşelerinde sivri tepelikli dört küçük kule bulunan koyu arduvaz bir çatıyla örtülüdür; tabana yakın daha büyük dikdörtgen bir pencere açıklığı bulunur.

Yaklaşık 1388'de Namur'un ortaçağ surlarının üç kulesinden biri olarak inşa edilen Saint-Jacques Kulesi bir şehir kapısını koruyordu; 1570'ten itibaren bancloque'u dış kapıların açılıp kapanmasını bildiriyordu. 1745 kuşatmasında Saint-Pierre-au-Château kilisesi yandıktan sonra kule 1746'da şehir çan kulesi oldu; surlar sonradan yıkıldı ama kule korunup restore edildi.

Kulenin Saint-Jacques adı, ortaçağ surlarında koruduğu şehir kapısından gelir. 1570'ten itibaren bancloque çanı Namur'un dış kapılarının açılıp kapanmasını bildiriyordu. 1746'dan beri şehrin zamanını ve olaylarını duyuran sivil çanı barındırır; bu rolüyle Belçika ve Fransa çan kulelerinin UNESCO Dünya Mirası listesinde yer alır.

Kule, Namur'un merkez meydanlarından kısa bir yürüyüş mesafesindeki rue du Beffroi üzerinde durur; demir "R J 5 7 3 7" rakamları ve 18 Ağustos 1944'ün izlerini taşıyan dış cephesi sokaktan her saat görülebilir. İç mekân serbestçe açık değildir; tırmanmayı planlıyorsanız önce yerel turizm ofisine danışın.

Kule başlangıçta bugünkünden neredeyse iki kat daha yüksekti. 1570'ten itibaren var olan bancloque, dış şehir kapılarının açılıp kapanması için işaret veriyordu. 18 Ağustos 1944'teki Amerikan bombardımanı çan kulesini vurdu; bir rahibe binaya savrularak hayatını kaybetti ve taş üzerinde isabet izleri hâlâ görülüyor.