Church and Monastery of Our Lady of Grace, Brezilya Salvador'da tarihi bir kilise ve manastır

Bu kilise ve manastır, tek nefli bir kilise ile revaklı avlu etrafında iki katlı bir manastırdan oluşur ve taş ile tuğladan inşa edilmiştir. Kilisenin üç sunağı vardır: ortadaki Meryem Ana'ya, sağdaki Aziz Yusuf'a, soldaki İsa'nın Kutsal Kalbi'ne adanmıştır. Kulesi portakal biçimli bir kubbeyle sonlanır; bu, Mozarab tekniğinin bir kalıntısıdır. Nefin tavanı José Teófilo de Jesus tarafından boyanmış, daha sonra Manuel Lopes Rodrigues tarafından değiştirilmiştir.

Kompleks, 1535 yılında küçük bir şapel olarak başlamış ve daha sonra Benedikten rahipleri için bir manastıra genişletilerek önemli bir dini merkez haline gelmiştir. Rahipler yüzyıllar boyunca orada kalmış ve sürekli iyileştirmeler ve eklemelerle binayı şekillendirmişlerdir.

Kilise, 1530-1535 civarında, muhtemelen Madre de Dios gemisinin batmasından sonra yerliler arasında bulunduğu anlatılan ve Catarina Paraguaçu'nun görümündeki kadın olarak tanıdığı Nossa Senhora da Graça heykelini korur. Nefin tavanını José Teófilo de Jesus yaptı, 1881'de Manuel Lopes Rodrigues değiştirdi; O Sonho de Paraguaçu da onun eseridir.

Kilise tadilat nedeniyle kapalıdır ve ziyaret edilemez. Salvador'un tarihi merkezinin güneyinde, Graça semtindeki bir tepede, Tüm Azizler Körfezi'ne hâkim bir konumdadır. Yeniden açılış tarihi belirtilmediğinden ziyaret planlamadan önce yerinde bilgi alın.

Site, 1500'lerin başında yaşamış yerli Brezilyalı bir kadının kalıntılarını barındırmaktadır. Kadın, denizaşırı yaşamı sırasında Fransa'da vaftiz edilmiştir. Onun hikayesi, Salvador'un kolonyal başlangıçlarını şekillendiren yerli, Avrupa ve Afrika etkilerini birbirine bağlar.