Šišatovac Manastırı, Sırbistan'ın Šišatovac kentinde bulunan Sırp Ortodoks manastırı

Šišatovac Manastırı, Sırbistan'ın kuzeydoğusunda yer alan ve merkezi bir kilise ile keşişlerin yaşam alanlarını içeren Sırp Ortodoks manastır kompleksidir. Binalar, topluluk için tenha bir ortam sağlayan dalgalı tepeler ve yoğun ormanlar arasında yer alır.

Žiča manastırından gelen keşişler, başrahip Teofan önderliğinde Osmanlı baskısından kaçarak 1520 civarında Aziz Nikolaos'a adanmış küçük bir eski kiliseyi yeniden inşa ettiler ve onu Tanrı'nın Annesinin Doğuşu'na adadılar. 1543'te Aziz Stefan Štiljanović'in kutsal emanetleri Šikloš'tan buraya getirildi. Bugünkü büyük kilise 1758-1778 yılları arasında Vikentije Popović-Hadžilavić yönetiminde inşa edildi ve manastır 1990'da Olağanüstü Öneme Sahip Kültür Anıtı ilan edildi.

Manastır, 1543'te Šikloš'tan buraya getirilen ve 1760'a kadar sedef kakmalı ceviz bir tabutta tutulan Aziz Stefan Štiljanović'in kalıntılarını barındırır; o yıl Piskopos Vikentije Popović kırmızı kadife kaplı, gümüşle çevrili metal bir tabut yaptırdı. İkonostasis 1794'te Čalma'lı Grigorije Davidović-Obšić tarafından boyandı; sanatçı 1795'te kiliseye Piskopos Vikentije'nin bir portresini ekledi.

Manastır, Fruška Gora'nın batı kesiminin güney yamaçlarında, Šišatovac köyü ve Remeta deresi yakınında yer alır. Kilise kompleksin merkezinde olup solunda dört katlı çan kulesi (1742) ve yakınında mezarlık şapeli (1749) bulunur. Manastır faal bir Sırp Ortodoks topluluğudur; ziyaretçiler mütevazı giyinmeli ve ayinler sırasında kiliseden kaçınmalıdır.

Manastır kütüphanesi bir zamanlar, rahip Damjan'ın 1324'te Peć yakınlarındaki Ždrelo'da parşömen üzerine yazdığı Šišatovac Havarisi'ni barındırıyordu. Manastırda 1560'ta kopyalanan bir İncil, çan kulesi olmayan ve kısa süre sonra yıkılan 1520 tarihli ilk kilisenin çizimini korur.