Beočin Manastırı, Sırbistan'ın Beočin kentinde bulunan manastır

Beočin Manastırı, Sırp Ortodoks manastır kompleksi olup, Fruška Gora Dağı'nın kuzey yamacında, ormanlık iki tepe arasında yer alır. Ana kilise binası ve ona bağlı çan kulesi, merkezi dini yapıları oluşturur.

Manastır ilk olarak 16. yüzyılda Osmanlı dönemi yazılı kayıtlarında geçer; mevcut kilise ise 1730'larda inşa edilmiştir. Çan kulesi, birkaç on yıl sonra komplekse mimari bir ek olarak eklenmiştir.

Kilisenin ikonostasisi 1757'de Vršaclı Pavel Parić'in üvey oğlu Pavel tarafından oyuldu. Dimitrije Bačević, Janko Halkozović ve Teodor Kračun, 1760'larda 200 Hollanda dukası karşılığında resimledi; manastır 200 duka daha ekleyene kadar 1766'da işi bıraktılar. Kilisenin yanında, 1905'te Vladimir Nikolić'in tasarımıyla yeniden yapılan ayrı bir şapel bulunur.

Ana binalar kompakt bir şekilde yerleştirilmiş ve orman yollarıyla ulaşılabilir olduğundan yaya olarak keşfedilmesi kolaydır. Rahat ayakkabılar önerilir ve ziyaretçiler arazide yürüyüş yapıp çevreyi gözlemlemek için zaman ayırmalıdır.

Manastır 1990'da Olağanüstü Öneme Sahip Kültür Anıtı ilan edildi. 12 Kasım 1964'te manastırda ölen Piskopos Varnava Nastić burada gömülüdür. Sırp şair Jovan Grčić Milenko son günlerini burada geçirdi. 2013 başında bir toprak kayması, 18. yüzyıldan kalma üç metre yüksekliğindeki istinat duvarını yıktı; 2013 yazında yeni bir duvar örüldü.