Rača Manastırı, Sırbistan'ın Bajina Bašta Belediyesi'nde bulunan Sırp Ortodoks manastırı.

Rača, Rača nehrinin sağ kıyısında, Tara Dağı'nın eteğinde bir Sırp Ortodoks manastırıdır. Kaba gri-kahverengi taştan kilisenin merkezî kubbesi, dar kemerli pencerelerle delinmiş yüksek sekizgen bir kasnak üzerinde yükselir; cephede yuvarlak kemerli pencereler ve ön sol tarafta dışa taşan, koyu metal çatılı alçak bir şapel vardır. 1849'da inşa edilen ayrı kare taş çan kulesi birkaç metre kuzeydedir.

Stefan Dragutin (1276–1282) tarafından kurulan Rača, 1459 Osmanlı fethinden sonra, 1690 Büyük Göç'ünden sonra ve 1813'te Birinci Sırp Ayaklanması'nın çöküşünden sonra, iki keşişin öldürüldüğü sırada yakıldı. Hadži Melentije Stevanović sultandan bir ferman alarak kiliseyi 22 Ağustos 1795'ten 22 Temmuz 1796'ya kadar yeniden inşa ettirdi; 1816'dan 1835'e kadar ikinci bir yeniden yapım izledi.

Rača Okulu 16. yüzyıldan 18. yüzyıla kadar gelişti ve Kiprijan, Jerotej, Čirjak, Simeon, Teodor ile Gavrilo Stefanović Venclović gibi müstensihler yetiştirdi. Osmanlı seyyahı Evliya Çelebi 1630'da burada 300 keşiş müstensihin çalıştığını, onlara 400 çoban ve zanaatkârın hizmet ettiğini ve 200 silahlı adamın koruduğunu kaydetmiştir.

Manastır, Bajina Bašta'dan yaklaşık 6 km uzakta, Rača Nehri'nin sağ kıyısında, Drina'ya kavuştuğu yerin yakınında, Tara Dağı'nın eteğindedir. Avluya, kiliseye ve ayrı duran çan kulesine giden taş döşeli bir yoldan yürüyerek girilir. Kilise yaklaşık 23 m uzunluğunda ve 11 m yüksekliğindedir; çevresini ve komşu yapıları gezmek için zaman ayırmak gerekir.

Osmanlı gezgini Evliya Çelebi, 1630 tarihli seyahatnamesinde Rača'da 300 müstensih keşişin bulunduğunu, bunlara 400 çoban, demirci ve diğer görevlinin hizmet ettiğini, 200 silahlı adamdan oluşan bir koruma birliği olduğunu yazmıştır. Manastırın yazı odası olan Rača Okulu 16. yüzyıldan 18. yüzyıla kadar etkinlik göstermiş, ayin kitaplarının yanı sıra bilim ve edebiyat eserlerinin de kopyalarını üretmiştir.