Palafitte di Ledro, İtalya, Ledro Gölü'ndeki arkeolojik alan

Ledro Gölü kazık evleri, gölün doğu kıyısı boyunca ahşap kazık yapılarıyla öne çıkan tarih öncesi bir yerleşimin kalıntılarıdır. Alan, deniz seviyesinden yaklaşık 651 metre yükseklikte yer alır ve su kenarı boyunca yaklaşık 160 metre uzanır.

Bu yerleşim Tunç Çağı'nda gelişti ve daha sonra 1920'lerde su seviyesinin düşmesiyle kalıntılar ortaya çıkana kadar su altında kaldı. Bu keşif, araştırmacıların bu erken dönemde insanların nasıl yaşadığını anlamalarına yardımcı oldu.

Yerleşim, 1929 ve 1937 kazılarından sonra tanımlanan Tunç Çağı evresi Ledro kültürüne adını verdi. 1937 kampanyasında yaklaşık 10.000 kazık ile bir kulübenin tabanının bir bölümü açığa çıkarıldı; 176 ahşap sandık dolduruldu, 1967'de ise keten bir kemer ve bir oyma kano bulundu.

Alan, Ledro Gölü'nün doğu kıyısındaki Molina di Ledro'da, 651 m yükseklikte, Ponale deresinin dolmuş ağzının yanındadır. 1968'de yapımına başlanan ve Eylül 1972'de açılan müze, kazı alanının hemen yanındadır. Gölün su düzeyi 1929'da 7 m, 1937 kışında 18 m düşürülünce kazıklar ortaya çıktı.

1937 kazıları, göl seviyesi su ölçeği sıfırının 18 metre altına indiğinde yapıldı ve yaklaşık 10.000 ahşap kazık ile bir konutun zemininin bir bölümü ortaya çıkarıldı. Çevreden işçiler tutuldu ve karabinieri gözetimine rağmen hırsızlıklar yaşansa da 176 ahşap sandık buluntuyla dolduruldu.