Torre Santo Stefano, İtalya, Ivrea'da ortaçağ kulesi

Torre Santo Stefano, kayıp Santo Stefano Benedikten manastırından günümüze kalan 11. yüzyıl Romanesk çan kulesidir ve Giardini Giusiana içinde yer alır. Alt bölümü tuğla ve taş bloklarla örülmüş, üst katlar ağırlığı azaltmak için yalnızca tuğladan yapılmıştır. Her kat küçük tuğla kemerlerle taçlanır ve tek, çift ve üçlü yuvarlak kemerli pencerelerle delinmiştir.

Kule, 1041'de Piskopos Enrico II'nin isteğiyle Fruttuaria'dan gelen keşişlerce, muhtemelen 5. yüzyıla uzanan bir Aziz Stephan şapelinin yerinde kurulan Santo Stefano Benedikten manastırından geriye kalan tek bölümdür. Fransız birlikleri 1558'de manastır kilisesini yıktı, manastır 1757'de Palazzo Perrone'nin bahçeleri için yıkıldı; eski bir tahıl ambarından yapılan geçici kilise de 1898'de yıkılınca yalnızca çan kulesi kaldı. 2000 yılı dolaylarında kapsamlı biçimde restore edildi.

Kule, 1898'de manastırın son binalarının yıkılmasının ardından Corso Re Umberto boyunca düzenlenen halk bahçesi Giardini Giusiana içinde tek başına duruyor. Adı, buradaki erken dönem şapelinin adandığı Aziz Stefanos'u anımsatır. Çan kulesi, 1041'de kurulan Benedikten manastırından geriye kalan tek yapıdır.

Kule, Dora Baltea yakınındaki Corso Re Umberto üzerindeki halka açık Giardini Giusiana içinde tek başına durur. Çevresinde müze salonu bulunmayan serbest bir yapıdır ve bahçe yollarından görülür; onu bulmak için pratik referans çevredeki parktır.

Kule bir savunma yapısı değil, 1041'de Piskopos Enrico II'nin isteğiyle Fruttuaria'dan gelen keşişlerce kurulan Benedikten Santo Stefano manastırının ayakta kalan çan kulesidir. Roma devşirme taşlarıyla örülen duvarı, Dora'nın bataklık kıyısını koruyabilecek bir yapı sayıldı; ancak manastır kilisesi 1558'de Fransız birliklerince yıkıldı, manastır 1757'de Palazzo Perrone bahçeleri için yıktırıldı. Bir ambara kurulan kilise 1898'de yıkılınca yalnızca çan kulesi kaldı.