Boffalora sopra Ticino railway bridge, Boffalora sopra Ticino, İtalya'daki demiryolu köprüsü

Boffalora sopra Ticino demiryolu köprüsü, Boffalora sopra Ticino ile Trecate arasında Ticino Nehri üzerinde, Torino-Milano hattı üzerindeki üst geçişli bir kemerli köprüdür. 305,16 metre uzunluğunda olup 11 kemer ve 10 ayağa sahiptir; kaplaması tamamen Montorfano granitidir. 1962'den beri yalnızca demiryolu trafiği taşır.

Napolyon Bonapart, Fransa'yı İtalya Krallığı'na bağlamak için köprüyü 1808'de emretti, ancak 1813'teki düşüşüyle çalışmalar durdu. 1823'te Savoyalı Carlo Felice ile Avusturya İmparatorluğu yeniden başlamayı kararlaştırdı; Novaralı mühendis Stefano Ignazio Melchioni, Montorfano granitiyle kaplı 10 ayak üzerinde 11 kemer inşa etti ve 1858'de tamamlandı. 1859'da Magenta Muharebesi'nde Avusturyalılar köprüyü havaya uçurmayı denedi; köprü kısmen geçilebilir kaldı ve III. Napolyon'un İmparatorluk Muhafızları geçti.

Köprü, Boffalora sopra Ticino'nun Trecate'e bağladığı San Martino mahallesinden dolayı Ponte di San Martino olarak da anılır. 1962'den beri üzerinden yalnızca Torino-Milano hattı trenleri geçer, karayolu bitişikteki yeni köprüye taşınmıştır. 18 Ekim 1858'de Piemonte ile Lombardo-Veneto arasındaki demiryolu anlaşması köprüye demiryolu işlevini verdi.

Köprü, aşağıdaki vadiden ve rota boyunca uzanan yakın patikalardan görülebilir ve iyi bakış açıları sunar. En iyi görünürlük, trene yaklaşırken veya nehrin iki kıyısındaki bitişik alanlardan sağlanır.

Köprü tamamen Montorfano granitiyle kaplıdır; 10 ayağın üzerinde 11 kemer vardır. Mühendisi Novaralı Stefano Ignazio Melchioni olup son maliyeti 3215 Avusturya lirasıydı. Ağustos 1944'te yaklaşık on İngiliz uçağı onu bombalamak için çok alçaktan uçtu, ancak bombalar hedefi vuramadı.