San Salvatore Maggiore, İtalya, Concerviano'da bir Benedikten manastırı

San Salvatore Maggiore, Concerviano'nun Pratoianni mezrasında, Letenano Dağı platosunda, bir Roma villasının kalıntıları üzerine kurulmuş eski bir Benedikten manastırıdır. Yeniden kullanılan bir Roma lahit parçası olan Sesto Tadio levhası, kompleks içindeki bir çeşmenin teknesi olarak hizmet verir; duvarlarda villanın yapısal izleri görülür. Manastır, Niccolò Persichetti'nin Via Caecilia ile özdeşleştirdiği yolun yakınında yer alır.

Manastır 735 yılında kuruldu ve Şarlman döneminde önemli siyasi ağırlığa sahip bir imparatorluk manastırı haline geldi. Papa I. Paschalis daha sonra ona Aziz Hippolytus'un kalıntılarını verdi ve bu, daha geniş bölgedeki ruhani otoritesini yükseltti.

San Salvatore Maggiore başrahibi unvanı, manastırın 1629'da kapatılmasından sonra da varlığını sürdürdü; 1841'de Poggio Mirteto piskoposuna geçti ve 1925'ten beri Rieti piskoposuna aittir. En yakın yerleşim, Concerviano beldesinin Pratoianni bölgesindeki Vaccareccia köyüdür.

Manastır, Salto ve Turano nehir vadileri arasında yer alır ve arabalar için uygun asfalt bir yolla ulaşılabilir. Ziyaret, avluyu ve binaları kolayca keşfetmeye olanak tanır, ancak bazı alanlar mevcut koşullara bağlı olarak dikkatli hareket gerektirebilir.

Manastırın arşivi kaybolmuş, tarihi yakındaki Farfa Manastırı'nda saklanan kayıtlardan yeniden oluşturulmuştur. Roma dönemine ait bir mezar taşı olan Lapide di Sesto Tadio, yapı topluluğu içindeki bir çeşmenin teknesi olarak yeniden kullanılmıştır; bazı araştırmacılar burayı senatör Tadio Nepote'un villasıyla ilişkilendirir.