San Francesco Convent, İtalya, Fiesole'deki Fransisken manastırı

San Francesco Manastırı, Fiesole tarihi merkezinin batı ucundaki Via San Francesco üzerinde bir Fransisken manastırıdır. Giuseppe Castellucci'nin 1905-1906'da neogotik üslupta yeniden düzenlediği kilisenin kesme taştan beşik çatılı cephesi, yuvarlak penceresi ve Aziz Francesco freskli çıkıntılı portali vardır. İçeride sivri beşik tonozlu tek nef dört bölüme ayrılır ve dört yan sunak barındırır; sağdaki manastırın girişi freskli bir kemerdir ve üç revakla çevrilidir.

Fiesole'nin Etrüsk akropolünün bulunduğu yerde, 1125'te Floransa tarafından yıkılan bir kale vardı. Augustinusçu rahibeler 1225'ten itibaren bir dini yapı kurdular ve 1352'de ayrıldılar. 1399'da Fransiskenler geldi; rahip Giovanni da Stroncone ve Guido del Palagio'nun mali desteğiyle manastırı kurdular ve 1407'de tamamen sahip oldular. 1418'de Sienalı Bernardino guardian oldu. 1810'da kapatıldı, 1870'te yeniden açıldı.

Manastır kilisesinin çıkıntılı girişinin lunetinde on beşinci yüzyıldan kalma bir Aziz Fransisken freski, sol yan kapıda ise Giovanni Pisano'nun üslubunu örnek alan Primo Aglietti'nin 1907 tarihli pişmiş toprak Meryem ve Çocuk İsa heykeli bulunur. İçerideki sunaklarda Cenni di Francesco'nun geç on dördüncü yüzyıl tarihli Azize Katerina'nın Mistik Evliliği ile Piero di Cosimo'nun Fiesole Paneli denen Lekesiz Gebelik Tartışması yer alır.

Manastır, Fiesole tarihi merkezinin batı ucunda, Via San Francesco üzerinde, San Romolo Katedrali ve eski Sant'Alessandro kilisesine yakındır. Manastır girişi meydana bakar ve freskli bir kemerden geçilir; kilise kapısı cephededir. En büyük revaklı avlu, dört yanı haç tonozlu bir sütunlu galeriyle çevrilidir.

Kütüphane, ilk Hristiyan yazılarını inceleyen İtalya'nın her yerinden araştırmacıları çeken nadir bir patristik eser koleksiyonuna ev sahipliği yapmaktadır. Bu metinler başka yerlerde bulunması zor olduğundan, manastır teolojik araştırmalar için beklenmedik bir destinasyon haline gelmektedir.