San Rocco, İtalya'nın Bagolino kasabasında bulunan kilise binası

San Rocco, Bagolino'da bulunan bir kilise binasıdır ve yaklaşık 950 metre yükseklikte yer alır; ana nefi açıkta kirişler ve süslü duvarlara sahip bir papaz evi içerir. Zemin planı iki ayrı alana bölünmüştür ve freskler özellikle arka bölümü vurgulamaktadır.

San Rocco, 1478 vebasından hemen sonra, Roma döneminden beri daha eski ibadet yerlerinin bulunduğu sanılan bir alanda inşa edildi. 1483'te Pasotto ve oğlu Giovan Pietro'nun başındaki Da Cemmo atölyesi, kutsal kemer ile presbiterium duvarlarının fresklerini yapmakla görevlendirildi. Cristoforo di Osten'in çan kulesi 1565'te tamamlandı; 1577'de Magister Comino da Sabbio nefi genişletip iki bölüm ekledi ve 1585'te Trento piskoposu kiliseyi kutsadı. 19. yüzyılın sonu ile 20. yüzyılın başında cepheye sivri kemerli neogotik bir giriş eklendi.

Freskler 1483-1486 yılları arasında Giovan Pietro da Cemmo tarafından yapıldı ve sanatçı kendini "Cemigena" olarak imzaladı; üç yüzyıldan fazla gizli kaldıktan sonra 1956'da ortaya çıkarılıp ilk kez restore edildi. Kutsal kemerde Müjde sahnesi, presbiterium tonozunda dört İncil yazarı, tetramorf simgeleri ve dört Kilise Doktoru yer alır.

Kilise, köydeki taş evlerin arasında yer alır ve dağ yerleşimini keşfeden ziyaretçiler için bir yön bulma noktası görevi görür. Erişim, olağan yerel yollardan sağlanır ve çevredeki sıkışık yapılaşma ziyaret deneyimini şekillendirir.

Giovan Pietro da Cemmo'nun freskleri üç yüzyıldan fazla gizli kaldı ve ancak 1956'da ortaya çıkarılıp ilk kez restore edildi; ressam kendini "Cemigena" olarak imzalıyordu. Kemerde, olağan on yerine on iki küçük peygambere karşılık gelecek şekilde resmedilmiş on iki Sibyl'e bakın.