Sant'Antonio Abate, Breno, Breno, İtalya'da eski kilise binası

Sant'Antonio Abate, açık sıvalı cepheli ve sağında kaba gri-kahverengi taştan yüksek kare çan kulesi olan bir kilisedir. Kule, beyaz çan odası ve Roma rakamlı saat kadranıyla taçlanır. Cephede kademeli çatı hattı, koyu camlı büyük kemerli bir pencere ve taş çerçeveli küçük kemerli bir kapı vardır. İçeride tek bir salon, çapraz tonozlarla örtülü üç düzensiz yamuk bölmeye ayrılmıştır ve 15. yüzyıldan kalma kırmızı kumtaşı bir portal girişi çerçeveler.

Giacomo Marone Ronchi'nin 1334 tarihli vasiyetiyle, günlük ayin yükümlülüğüyle Sant'Antonio di Vienne rahiplerine veya vicinia'ya emanet edilerek kilise inşa edildi; 1359'da faaliyetteydi. 1514'te tam bir yenileme yapıldı ve 1529'dan itibaren cemaat unvanını taşıdı, ta ki 1653'te yeni Salvatore kilisesi bu unvanı devralana kadar. 19. yüzyılın sonunda kutsallığı kaldırıldı, kışla ve ardından sinema olarak kullanıldı, 1910'da ulusal anıt ilan edildi.

Adı, 1334'te Giacomo Marone Ronchi'nin günlük bir ayin yükümlülüğüyle Vienne'li Aziz Antonius rahiplerine emanet ettiği Aziz Antonius Abba'dan gelir. Sunak çevresindeki duvarlarda Romanino'nun Daniele Mori ile birlikte yaklaşık 1535'te yaptığı, Daniel Kitabı'nda ateş fırınından kurtarılan üç gencin betimlendiği freskler korunmuştur.

Kilise Breno meydanına bakar; sol yanı boyunca yükselen sokak meydanın düzensiz kenarını izlediği için cephe ile yan duvar birbirine paralel değildir. Kırmızı kumtaşından portali sıvalı cephenin ortasında, alçakta yer alır. Yapı 19. yüzyılın sonunda kutsallıktan çıkarılmış, ardından kışla ve sinema olarak kullanılmıştır; içini gezmeyi planlıyorsanız yerinde sorun.

Apsis çevresindeki freskler sıra dışı bir konu işler: Nebukadnezar'ın fırına attığı üç genç İsrailli Şadrak, Meşak ve Abednego; bu tema Aziz Antonius'un şifa gücüyle bağlantılıdır. Yalnızca sağ duvar tam olarak seçilebilir; sahnenin üstünde yorum yapan seyircilerle dolu resmedilmiş bir korkuluk uzanır.