San Martino church, İtalya, Magenta'da bazilika

San Martino, 1893'te Alfonso Parrocchetti'nin tasarımıyla başlanan, geniş bir orta nef ile daha dar ve alçak iki yan nefe sahip neorönesans bir bazilikadır. Uzunluğu 87 metre, transept genişliği 30 metre, tiburio yüksekliği 57 metredir. 1932-1959 arasında mimar Mariani'nin tasarımıyla yapılan cephede Aziz Martin'in yaşamından sahneler içeren kabartmalar, dört Korint sütunu üzerinde ortada bir portal ve yan neflerin üzerinde Aziz Ambrosius ile Aziz Carlo Borromeo heykelleri bulunur.

Don Cesare Tragella, Magenta'nın artan nüfusu ve 4 Haziran 1859 Magenta Muharebesi'nde ölenlerin anısı için yeni bir kilise önerdi. Mimar Alfonso Parrocchetti onu Neorönesans üslubunda tasarladı; temel taşı 1893'te kondu ve yapı 1901'de tamamlandı. Kardinal Andrea Carlo Ferrari kiliseyi 24 Ekim 1903'te kutsadı ancak savaşta ölenlerin kiliseye nakledilmesini yasakladı. Çan kulesi 1913'te açıldı, cephe 1959'da tamamlandı ve Pius XII 3 Mart 1948'de kiliseyi küçük bazilika ilan etti.

Kilise, Magenta topluluğu için aktif bir ibadet yeri olarak hizmet eder ve Ambrosian Ayini'ne göre düzenli ayinlere ev sahipliği yapar. Bu ayin geleneği, bucakları Milano bölgesinin daha geniş kilise mirasına bağlar.

Ziyaretçiler Magenta merkezindeki Via Roma boyunca yürüyerek kiliseye ulaşabilir. İç mekan planlanan ayin saatlerinde açıktır.

Kilise, 1859 Magenta Muharebesi'ni anmak ve ölenlerin kalıntılarını barındırmak için yapıldı. 1903'te kiliseyi kutsayan Kardinal Andrea Carlo Ferrari nakli yasakladı; böylece inşanın iki amacından biri hiç gerçekleşmedi.