San Felice, Venice, Venedik, İtalya'da kilise binası

San Felice, bu dönemin tipik simetrik cephesi ve yuvarlak kemerleri olan bir Rönesans kilisesidir. Bina, taş ve tuğla yapıyı birleştirerek bu dönemin dini mimarisini karakterize eden tasarım ilkelerini sergiler.

San Felice, 10. yüzyılda Gallina soylu ailesi tarafından kurulmuş ve ilk kez 1177'de belgelenmiştir. Kapsamlı değişikliklerin ardından 15 Temmuz 1267'de Caorle piskoposu Marino tarafından yeniden kutsanmıştır. Kritik yapısal durum ve Venedik'in genel yenilenmesi, 1531'den itibaren Mauro Codussi üslubunda tam bir yeniden inşaya yol açmıştır.

Kilise hâlâ bir bölge kilisesidir ve Venedik Patrikliği'nin Cannaregio-Estuario vikaryalığına bağlıdır. İçerideki bir levha, gelecekte Papa XIII. Clemens olacak Carlo Rezzonico'nun 29 Mart 1693'te burada vaftiz edildiğini hatırlatır. Kilisenin yakınında, 1571'de Türkler tarafından canlı canlı derisi yüzülen Famagusta savunucusu Marcantonio Bragadin yaşamıştır.

Kilise, birden fazla su taşımacılığı durağının yakınında yer aldığından tekneyle kolayca ulaşılabilir. Ziyaretçiler, kapılar her akşam kapanmadan önce gündüz saatlerinde gelmeyi planlamalıdır.

Kilisenin bitişik iki cephesi vardır: campo'ya bakan ana cephe ve Rio di San Felice'ye bakan ikinci cephe. Ana cephe Korint başlıklı pilastrlarla üçe bölünmüştür; iç mekân Yunan haçı planlıdır ve kubbenin kemerlerini dört sütun taşır.