Pinacoteca e Museo Civico di Volterra, İtalya, Volterra'da sanat müzesi

Pinacoteca e Museo Civico di Volterra, via de' Sarti 1'deki 15. yüzyıl sonlarına ait ve geleneksel olarak Antonio da Sangallo the Elder'a atfedilen Palazzo Minucci-Solaini'de yer alır. Soluk sıva ve rustik taş köşesi açık bir alanın yanında yükselir; üstte kemerli pencereler, girişin yanında "Pinacoteca e Museo Civico" yazılı bir afiş bulunur. Koleksiyonda Rosso Fiorentino'nun Volterra Deposizione'si, Luca Signorelli'nin 1491 tarihli Annunciazione ve Tahtta Meryem ile Azizler'i ve Taddeo di Bartolo'nun 1411 tarihli Gül Meryem'i yer alır.

Koleksiyonun çekirdeği 1868'de kapatılan kilise ve manastırlardan toplandı. 1905'te Corrado Ricci tarafından Palazzo dei Priori'nin ikinci katında Galleria Pictorica adıyla açıldı; İkinci Dünya Savaşı sırasında 1948'e kadar kapalı kaldı. 1981'de Palazzo Minucci-Solaini'de düzenlenen sergi, müzenin 21 Temmuz 1982'de açılan bu saraya taşınmasını sağladı.

Müzenin adı Pinacoteca e Museo Civico, resim galerisi ve belediye müzesi olarak ikili rolünü yansıtır. Merkez eser olan Rosso Fiorentino'nun Deposizione'si, 1909'daki ziyaretinin ardından Gabriele D'Annunzio tarafından Forse che sì forse che no romanında betimlenmiştir. Luca Signorelli, Taddeo di Bartolo ve Ghirlandaio'nun eserleri, Antonio da Sangallo the Elder'a atfedilen 15. yüzyıl sonlarına ait Palazzo Minucci-Solaini'de sergilenmektedir.

Müze, Volterra'nın tarihi merkezindeki via dei Sarti 1 adresinde, Palazzo Minucci-Solaini'nin üst katlarında yer alır; giriş, cephenin sağ alt köşesindeki kemerli taş kapıdır ve "Pinacoteca e Museo Civico" yazılı bir afişle işaretlenmiştir. Palazzo 15. yüzyılın sonlarında inşa edilmiş olup tasarımı geleneksel olarak Yaşlı Antonio da Sangallo'ya atfedilir.

Müzenin başyapıtı olan Rosso Fiorentino'nun Volterra'dan İniş'i, Gabriele D'Annunzio Ekim 1909'da ziyaret ettiğinde koleksiyonun temel eseriydi; yazar Forse che sì forse che no romanında birkaç tabloyu betimledi. Müzeye 1982'den beri ev sahipliği yapan palazzo geleneksel olarak Yaşlı Antonio da Sangallo'ya atfedilir.