Tell Kashish, İsrail'in Kuzey Bölgesi'nde arkeolojik bir alan

Tell Kashish, Kişon Nehri'nin kuzey kıyısında, nehrin kıvrımının güney ve batı yamaçlarını sınırladığı uzun bir höyüktür. Tabanı 270'a 160 metre olup 10,7 dönüm kaplar; batı yarısı doğu yarısından yaklaşık 5 metre yüksektir. Kuzeydoğu dışında her yanı diktir; giriş yolu muhtemelen kuzeydoğudan geçiyordu.

Tel Qashish'e ilk olarak Erken Tunç Çağı I'de (MÖ 3300–3000) yerleşildi ve Jezreel Vadisi'ndeki diğer yerleşimlerden farklı olarak Erken Tunç Çağı II'de de iskan sürdü; bu dönemde 2–2,5 m kalınlığında bir sur ve sur boyunca 1,5 m genişliğinde bir sokak yapıldı. Ara Tunç Çağı'ndaki bir boşluktan sonra MÖ 1750 civarında planlı ve surlu bir kent yeniden kuruldu; Geç Tunç Çağı yerleşimi MÖ 14. yüzyılda ve dönemin sonunda yangınla yıkıldı. Amnon Ben-Tor başkanlığında sekiz kazı sezonu 1978–1987 arasında gerçekleştirildi.

Arapça adı Tell el-Qassis "rahipler tepesi" anlamına gelir ve İlyas'ın Baal peygamberlerini öldürmesiyle ilişkilendirilir. Yohanan Aharoni'nin höyüğü İncil'deki Helkat ile özdeşleştirmesi, yakındaki Kiryat Haroshet mahallesine adını vermiştir. Tepede 1936-1939 olayları sırasında İngilizlerin yaptığı bir korugan durur.

Sit alanına Kuzey Bölgesi'ndeki yollardan ulaşılır; kırsal ortam nedeniyle araç erişimi kolaylaştırır. Höyüğün zemini engebelidir, bu yüzden daha yüksek batı ve daha alçak doğu bölümleri arasında yürürken sağlam ayakkabılar işe yarar.

İsimdeki 'tell' kelimesi, jeoloji veya erozyonla değil, tamamen insan faaliyetiyle oluşan bir höyük türünü ifade eder. Ayağınızın altındaki her katman, bir zamanlar orada duran bir binanın çökmüş kalıntısıdır; bu da zemini, bu noktada yaşamış insanların bir tür dikey kaydı haline getirir.