Abbaye Notre-Dame de Langonnet, Fransa, Langonnet'te manastır

Langonnet Notre-Dame Manastırı, binaları kare bir avlu etrafında düzenlenmiş eski bir Sistersiyen manastırıdır. Yuvarlak saat kadranı ve sivri çatısı olan yüksek kare bir kule iki kanadın birleştiği yerde yükselir; avluya bakan duvarlarda sıra kemerli pencereler ve zemin katta yuvarlak kemerli bir revak dizisi vardır. Bölüm salonu 13. yüzyıldan kalma olup kilise 1789'da kutsanmıştır.

Manastır, 20 Haziran 1136'da Brittany Dükü III. Conan ve annesi Anjou'lu Ermengarde tarafından kuruldu ve Loir-et-Cher'deki L'Aumône Manastırı'ndan on iki keşiş geldi. Breton Veraset Savaşı sırasında harap oldu ve 1470-1518 arasında başrahipler Vincent ve Henri de Kergoët tarafından yeniden inşa edildi. Bugünkü binaların çoğu 1650-1780 arasına aittir; kilise 1789'da kutsanmıştır.

Manastır adını Notre-Dame'dan alır ve kilisesi 1789'da başrahip François Chevreul tarafından kutsanmıştır. 1857'den beri Kutsal Ruh Cemaati'ne bağlıdır; bu cemaatin misyonerleri 1880'de burada bir ortaokul ve novisyat yönetiyordu. 7-8 Ağustos 1880'de Aziz Maurice'in sağ kol kemiği relikleri Carnoët'ten buraya 20.000 inananın önünde nakledildi.

Manastır, Langonnet köyünün güneydoğusunda, Plouray yolunda, Gourin başdiyakozluk bölgesinde yer alır. Hâlâ Congrégation du Saint-Esprit'e bağlı olduğundan kompleksin bir bölümü halka açık değildir; girişte hangi alanların gezilebileceğini sormak gerekir. Sivri kemerli bölüm tarzındaki kapitüler salon 13. yüzyıldan kalmadır.

Napolyon I, 10 Haziran 1806 tarihli kararnameyle kırk aygır ve on damızlık kısrakla harayı kurdu. General Baron de Wimpfen 28 Mayıs 1807 tarihli raporunda karşı çıkarak Langonnet'i "Aşağı Bretonya'nın en korkunç çölü" diye niteledi ve erzakın ancak Pontivy ya da Hennebont'tan sağlanabildiğini belirtti. 1843'te depoda yetmiş aygır vardı.