Abbaye de Buillon, Fransa'nın Chenecey-Buillon kentinde Sistersiyen manastırı

Buillon Manastırı, Doubs bölgesinde, bu tarikatın tipik sade taş mimarisini sergileyen bir Sistersiyen manastırıdır. Binalar işlev göz önünde bulundurularak tasarlanmış ve süslemeler bilinçli olarak terk edilmiş, bu da tarikatın temel değerlerini yansıtır.

Balerne başrahibi Burcard tarafından Chenecey kardeşlerin bağışladığı arazi üzerinde kurulan manastır, 1134'te Başpiskopos Humbert de Scey tarafından kutsandı. Yoksulluğu nedeniyle "Bullio pauper" olarak anıldı; 1536'da kapatıldı, ancak bazı kaynaklar binaların satıldığı Devrim'e kadar sürdüğünü belirtir.

Manastırın adı eski belgelerde Billon, Billoy veya Billy olarak geçer; yoksulluğu ona "Bullio pauper" lakabını kazandırmıştır. Efsaneye göre Huberte de Scey, esir kocasının fidyesi için Meryem'den üç sıra inciden bir kolye almış ve inciler manastırda saklanmıştır. Kilisenin sırlı yer karoları bugün Besançon Güzel Sanatlar Müzesi'ndedir.

Eski manastır, Loue'nin sağ kıyısındaki bir mendereste, Chenecey-Buillon'un yukarısında, Besançon'un yaklaşık 18 km güneyinde yer alır. Alan bugün bir çiftliktir; yapılar arasında üç yuvarlak kemerli pencere ve bir gül pencereyle kilisenin apsisi ayaktadır. Başrahip sarayı şatoya dönüştürülmüş, alandan çıkan sırlı yer karoları Besançon Güzel Sanatlar Müzesi'nde saklanmaktadır.

Eski belgelerde geçen "Bullio pauper" (yoksul Buillon) lakabı, balıkçılık ve otlak haklarına rağmen süren yoksulluğu hatırlatır. Efsaneye göre kocası esir olan Huberte de Scey, Meryem'den üç sıra incili bir kolye aldı ve birkaç incisiyle fidye ödedi; inciler manastırda saklandı.