Opéra de Nice, Fransa'nın Nice şehrinde opera binası
Nice Operası, rue Saint-François-de-Paule ile quai des États-Unis köşesinde yer alan ve iki ana cephesi bulunan bir lirik tiyatrodur. Kuzey giriş cephesinde altı yuvarlak madalyonun üzerinde geniş üçgen bir alınlık, açık yeşil panjurlu yüksek pencereler ve altın harfli koyu bir şerit vardır. Güney cephesinde heykelli iki yuvarlak alınlık, korniş üzerinde dört heykel ve "OPERA MUNICIPAL" yazısı bulunur. At nalı biçimindeki salon 19'a 23 metredir ve 1.083 koltukludur.
1776'da Marki Alli-Maccarani tarafından yaptırılan ahşap tiyatro, 1826'da Kral Carlo Felice döneminde Théâtre Royal olarak yeniden inşa edildi ve 23 Mart 1881'de Lucia di Lammermoor temsili sırasında çıkan yangında yok oldu. Şehir, Charles Garnier'nin onayladığı François Aune planlarına göre yeniden yaptırdı; 7 Şubat 1885'te Verdi'nin Aida'sıyla açıldı.
Bina bir koro, Nice Méditerranée Balesi ve Nice Filarmoni Orkestrası'na sahiptir ve yapımları çoğu zaman yeniliği öne çıkarmıştır: 1881'de Lohengrin'in, 1902'de Das Rheingold'un Fransa prömiyerini yaptı. 2025'te Yann Robin'e Hymne à l'océan'ı sipariş etti; eser 7 Haziran 2025'te Nice'teki BM Okyanus Konferansı'nın açılışında seslendirildi.
Seyirci girişi kuzey cephesindeki rue Saint-François-de-Paule 4-9 numaradadır; güney cephesi quai des États-Unis'e bakar. At nalı biçimindeki salonda sahneyi çevreleyen 1.083 koltuk vardır. Bina 1992'den beri tescilli anıttır ve Diacosmie atölyesinde dekor ile kostüm üretilir.
Büyük salonun tavan freski, Emmanuel Costa'nın eseridir ve Apollon'un oğlu Phaethon'un güneş arabasını mitolojik bir gökyüzünde sürüşünü gösterir. Costa ayrıca büyük fuayedeki Dokuz Müz panellerini de yapmıştır. Salon on dokuz metre genişliğinde, yirmi üç metre uzunluğundadır.
Meraklı gezginler topluluğu
AroundUs; binlerce seçkin yeri, yerel ipucunu ve saklı hazineyi bir araya getirir ve her gün şu katkılarla zenginleşir: 94.034 katkıda bulunan dünya çapında.