Abbaye Saint-Pierre de Beaulieu, Fransa, Beaulieu-sur-Dordogne'de Romanesk manastır

Saint-Pierre Manastırı, 11. yüzyıl sonundan 13. yüzyıl başına kadar inşa edilmiş eski bir Benediktin manastır kilisesidir. Üç nefli gövdesinde orta nefte beşik tonoz, yan neflerde çapraz tonoz bulunur ve hafif yükseltilmiş geçiş kubbeyle örtülüdür. Doğu ucunda deambulatoryumlu ve üç radyal şapelli bir koro, güney portiğinde ise yaklaşık 5,80 m genişliğinde ve 4,30 m yüksekliğinde oyma bir timpanon vardır.

Bourges başpiskoposu Raoul de Turenne, 855'te Bellus Locus adlı aile topraklarında manastırı kurdu; Solignac'tan on iki keşiş getirdi ve Roma'dan elde ettiği Aziz Primus, Felicianus ve Felicitas reliklerini buraya bağışladı. 1076'da manastır Cluny'ye bağlandı; Başrahip Géraud II (1097-1119) döneminde 1130'dan önce yeni kilisenin inşasına başlandı, önce koro, transept ve nefin son bölümü yapıldı. 1160'tan itibaren nefin güney tarafı ve güney portali eklendi; batı cephesi ve ilk iki bölüm ancak 13. yüzyılda tamamlandı.

Yaklaşık 1130-40'ta yapılan güney revakında, ortadaki trumeau sütununun taşıdığı yaklaşık 5,80 m genişliğinde ve 4,30 m yüksekliğinde bir timpanon bulunur. İsa kolları açık oturur, melekler arkasında Haç'ı ve Arma Christi'yi taşır; ruhların tartılması sahnesi olmadığından bu kompozisyon Son Yargı değil, Diriliş gününde yüce İsa olarak yorumlanır.

İç mekanda, ortaçağ rölikleri ve dini sanat eserleri de dahil olmak üzere, yürürken inceleyebileceğiniz birçok tarihi ayin objesi bulunmaktadır. Yavaşça ilerlemek, mekan boyunca oyma detaylarını fark etmenizi sağlar.

Güney portalinin yaklaşık 5,80 m genişliğinde ve 4,30 m yüksekliğindeki timpanonu ortadaki bir trumeau sütunu taşır. Çoğu Son Yargı sahnesinden farklı olarak ne ruhları tartan başmelek Mikail ne de kurtulanlarla lanetlenenlerin ayrımı görülür: İsa kolları açık oturur, melekler Haç ve diğer Arma Christi'yi getirir, biri ona sekizgen bir taç uzatır.