St. Emmeram, Almanya'nın Bavyera eyaletindeki Geisenfeld'de bulunan kilise

St. Emmeram, batıda çift kuleli cepheye ve doğuda beş kenarlı Gotik koroya sahip Romanesk bir sütun bazilikasıdır. Alçak kuzey kulesi Stifterturm, piramidal çatılıdır ve zemin katında kemer frizleriyle çerçevelenmiş kör alanlar bulunur; 18. yüzyılda yükseltilen güney kulesi saat ve fenerli kavisli bir kubbe taşır. Orta nef, İyon ve Korint başlıklı pilastrelere oturan yuvarlak kemerli arkadlarla yan neflere açılır.

St. Emmeram, 1030'da Ebersberg Kontu II. Eberhard ve eşi Adelheidis'in Geisenfeld'de Meryem'in Göğe Yükselişi ve Aziz Zeno'ya adanmış Benedikten rahibeler manastırını kurmasıyla inşa edildi. 1384'te Gotik bir koro eklendi; ağ biçimli kaburgaları 1602'de inci dizisi profillerle değiştirildi. 1728'den itibaren başrahibe Maria Cäcilia Weiß kiliseyi Barok üslupta yeniletti ve Regensburg Piskoposu Johann Theodor von Bayern 15 Nisan 1730'da kiliseyi kutsadı. 1803'teki sekülerleşmeden sonra kilise oldu ve 1873'te yıkılan eski St. Emmeram kilisesinin adını devraldı.

Kilise, Regensburg'daki St. Emmeram manastırında da saygı gören Regensburglu Emmeram'a adanmıştır. Nefin tavan freski, kurucular Eberhard II ile Adelheidis'in papa tarafından defne çelenkleriyle taçlandırılışını, üstlerinde Meryem ve Çocuk İsa'yı, yanlarında manastır planını tutan bir mimarı gösterir. Kubbe freskindeki kronostikon, başrahibe Maria Cäcilia Weiß'in barok yenilemeyi başlattığı 1728 yılını verir.

Kilise eski manastır kompleksinde yer alır; iki kuleli batı cephesi kasaba merkezinden gelen ziyaretçiye dönüktür. 18. yüzyılda yükseltilen güney kulesinde bir saat ve fenerli kavisli bir kubbe vardır. İçeriye batıdan girilir; yükseltilmiş Gotik koro doğu taraftadır.

Koro tonozundaki 1516 tarihli freskler yüzyıllarca örtülü kaldı ve ancak 1971 restorasyonunda ortaya çıkarıldı; Kilise Babaları, İncil yazarlarının simgeleri ve Çilesi aletlerini taşıyan melekler görülür. 1602'de eklenen sıva kaburga, yedi mühürlü kitap üzerindeki kıyamet Kuzusu'nu kısmen örter.