Wallfahrtskirche St. Maria Himmelfahrt, Almanya'nın Bavyera eyaletindeki Burghausen'de bulunan Katolik hac kilisesi.

Maria Königin des Rosenkranzes, Burghausen üzerindeki Marienberg tepesinde, 1760–1764 yıllarında Trostbergli yapı ustası Franz Alois Mayr tarafından inşa edilmiş barok merkezi planlı bir kilisedir. Yunanca haç planı 24,65 m uzunluk, 23,20 m genişlik ve 21,28 m yüksekliktedir; iki içbükey kule düz bakır çatılarla örtülüdür. Batı girişi, tespih duasını yansıtan onar basamaklı beş bölümden oluşur.

Marienberg'deki bir şapel, bir Sistersiyen manastırının Schützing'den Raitenhaslach'a taşındığı 1145/1146'da belgelenmiştir; 1203'te Salzburg Başpiskoposu Eberhard II parish'i manastıra devretti. 7 Ağustos 1244'te kutsanan kilise 1398'de genişletildi ve 1627'de Landshutlu Dominikenlerin bir tespih kardeşliği kurmasıyla hac hareketi gelişti. Başrahip Emanuel II 27 Eylül 1760'ta temel taşını koydu; Trostbergli yapı ustası Franz Alois Mayr kiliseyi inşa etti ve Başpiskopos Sigismund von Schrattenbach 1 Mayıs 1765'te kutsadı. Sekülerleşmenin ardından 1806'da yıkımına karar verildi, ancak Veliaht Prens Ludwig'in 1812 ziyareti korunmasını sağladı; 15 Ocak 1815'te filial kilise olarak yeniden ibadete açıldı.

Tavan freskleri Johann Baptist Zimmermann'ın öğrencisi Johann Martin Heigl'e aittir ve hepsi tespih konusuna adanmıştır. Kubbe resmi dört sahneyi birleştirir: gemi olarak kilise, bir deniz feneri, bir bahçe ve cennet kapısı. Yan freskler tespihin sevinçli gizemlerini gösterir.

Batı girişi, tespih onluklarını örnek alan, her biri on basamaklı beş bölümden oluşan bir merdivendir; merdiven yanaklarında kürelerle taçlandırılmış ters Romanesk pilastrlar bulunur. Kilise Burghausen'in üstündeki Marienberg'de yer alır ve bir mezarlıkla çevrilidir. Burghausen Kent Müzesi'nde, 1759/1760 dolaylarından kalma ve planlanan yüksek kule tepeliklerini gösteren ahşap bir kilise maketi korunmaktadır.

Burghausen şehir müzesinde, kilisenin 1759/1760 civarına ait yaklaşık 81 cm yüksekliğinde ahşap bir maketi korunur. Planlanan yüksek kule tepeliklerini gösterir; batı cephesi çıkarıldığında ana sunak, oratoryumlar ve vaiz kürsüleri üç boyutlu olarak, tavan freskleri ise bir ayna aracılığıyla görülür.