Reformed church in Hannover, Almanya, Hannover, Mitte semtindeki kilise binası

Lavesallee 4'teki Reform Kilisesi, Hubert Stier'in planlarına göre 1886-1898 arasında inşa edilmiş neogotik bir taş yapıdır; uygulayıcı mimar Georg Heußner'di. Dik koyu çatılı ve büyük izli pencereli beşik çatılı nefin yanında, gri-kahverengi taş bloklardan örülü, uzun kemerli panjur açıklığı ve çan katı olan yüksek bir kule yükselir. Kulenin alt kısmına kırmızı sarmaşık tırmanır; yan duvarda üç yüksek kemerli pencere payandalar arasında yer alır. Kulede bugün külah yoktur.

Alman Reformcular 1705'te Hannoverli Sophie'nin desteğiyle burada ilk kiliselerini açtı; Fransız Huguenotlar 1697'de bir cemaat kurmuştu. 19. yüzyılın sonunda bina harap hale gelince Hubert Stier'in tasarımıyla 1886-1898 arasında, uygulayıcı mimar Georg Heußner yönetiminde neogotik bir kilise inşa edildi. Ekim 1943 hava saldırıları yalnızca dış duvarları bıraktı; Dieter Oesterlen 1956'da dış cepheyi aslına uygun, iç mekânı tamamen yeni biçimde yeniden yaptı.

Cemaatin kökleri Huguenot ve Alman Reform geleneğine dayanır: Fransız Huguenotlar 1697'de, Alman Reformcular 1703'te cemaatlerini kurdu. İbadet salonu, oyma put yasağına uygun olarak resimsiz ve sade tutulur; sunak yerine bir komünyon masası vardır, mum ve haç kullanılmaz. Mezmurlar litürjide sabit bir yer tutar ve her ayın ikinci ve dördüncü pazar günü İngilizce bir ayin düzenlenir.

Kilise, Calenberger Neustadt'ta Lavesallee 4 adresinde, Aşağı Saksonya Devlet Arşivi'nin karşısında ve Waterlooplatz'daki bakanlıkların yakınında yer alır. 1956'daki yeniden yapımda giriş nefin ortasına taşınmış, yükseltilen zemin ibadet salonunun altına bir fuaye ve cemaat salonu kazandırmıştır. Kulede külah yoktur; yaklaşırken düz tepeli çan bölümüne dikkat edin.

1943 hava saldırıları kiliseyi boşalttıktan sonra kule külahsız kaldı; Dieter Oesterlen 1956'ya kadar yalnızca dış duvarları özgün tasarıma göre yeniden yaptı ve zemini yükselterek kilise salonunun altına bir giriş holü ile cemaat salonu yerleştirdi. Kraliçe Victoria, 1897'de Hildesheim'da dökülen üç çanı bağışladı; orta çan savaştan sonra 1966'da yeniden döküldü.