Sankt Laurentius, Almanya, Wuppertal'da neo-klasik kilise

Sankt Laurentius, Adolph von Vagedes tarafından tasarlanan ve 1835'te tamamlanan, beyaz korniş bantlı pembe kum taşından inşa edilmiş neoklasik bir kilisedir. Güneye bakan çift kuleli cephesi Laurentiusplatz'a açılır ve iç mekânda siyah-beyaz dama desenli koridor altın ve koyu kahverengi yüksek sunağa uzanır.

1828'de papaz Stephan Oberrhé'nin girişimiyle cemaat Elberfeld'in batısındaki Osterfeld'i satın aldı; 10 Ağustos 1828'de Köln yardımcı piskoposu Karl Adalbert Freiherr von Beyer temel taşını koydu. Teknik ve mali güçlükler inşaatı geciktirdi; kilise 8 Kasım 1835'te açıldı ve 11 Temmuz 1847'de Başpiskopos Johannes von Geissel tarafından kutsandı. 24/25 Haziran 1943 gecesi hava saldırısında yangın bombaları kiliseyi ve iç donanımını yok etti; 1949 Noel'inde yeniden açıldı, onarım 1974'e dek sürdü ve Aralık 2013'te küçük bazilika oldu.

Kilise, yerel topluluk için bir buluşma yeri olarak hizmet veriyor ve yıl boyunca düzenli ayinler insanları bir araya getiriyor. İçeride, iki büyük orgun sesi mekanı dolduruyor ve ziyaret edenlerin manevi deneyimini şekillendiriyor.

Kilise her gün açıktır ve ziyaretçiler çoğu zaman girebilir, ancak hafta boyunca düzenli ayinler yapılır. Dini törenlerle çakışmayan ziyaret saatlerini bulmak için yerel bilgileri kontrol etmeniz önerilir.

Kilisenin batı kulesinde, özel günlerde çalan ve şehrin her yerinden duyulan kendine özgü bir sese sahip yedi bronz çan bulunmaktadır. İki orgdan daha büyüğü 1964 yılında Romanus Seifert tarafından yapılmıştır ve o dönemin org yapım ustalığını temsil etmektedir.