Saalfeld Abbey, Almanya'nın Saalfeld kentinde Benedikten manastırı

Saalfeld Manastırı, 1071 yılında Saale kıyısındaki ortaçağ Saalfeld kentinin surları dışında kurulmuş bir Benedikten manastırıydı. Aziz Petrus ve Pavlus'a adanmış Romanesk bazilikası, nehre bakan Petersberg yükseltisinde yer alıyordu. Bazilika dahil manastır binaları 1676'da yıkıldı ve yerine 1677-1720 arasında Saalfeld Sarayı inşa edildi.

Köln Başpiskoposu Anno II, 1071'de Siegburg'daki St. Michael ve Köln'deki St. Pantaleon manastırlarından keşişler getirerek Aziz Petrus ve Pavlus Benedictine manastırını kurdu. Papa II. Honorius 1124'te, Mainz ise 1125'te bunu onayladı. Manastır 1525 Köylü Savaşı'nda hasar gördü ve 1526'da sekülerleştirildi; son başrahip Georg von Thüna onu Mansfeld kontlarına sattı ve 1532'de Wettin hanedanına geçti. Romanesk bazilika 1676'da yıkılarak 1677-1720 arasında inşa edilen bir saraya yer açtı.

Manastırın adı yerin kendisinde yaşıyor: 1676'da Romanesk bazilika yıkıldıktan sonra 1677-1720 arasında dük sarayı onun yerine inşa edildi; bugünkü Saalfeld Şatosu keşişlerin kilisesinin bulunduğu yerde duruyor. 1075'ten itibaren kurulan Coburg ibadet evi, bugünkü Veste Coburg'un yerindeydi.

Bu alana kolayca ulaşılabilir ve Saalfeld'in merkezinde Saale Nehri'nin yakınında yer alır. Ziyaretçiler kalan yapıları görebilir veya manastırın bir zamanlar bulunduğu yerde şu anda bulunan sarayı keşfedebilir.

Manastır, Coburg ve Probstzella dahil olmak üzere birkaç bölgede dua evleri tuttu ve dini etkisini Saalfeld'in çok ötesine genişletti. Bu bağımlı mülkler ağı, onu doğu Türingiya'da önemli bir kilise gücü haline getirdi.