Lushan Quaternary Glaciation National Geopark, Çin'in Jiangxi eyaletinde bir jeopark

Luşan, Poyang Gölü'nün hemen kuzeyinde, orta Yangtze ovasından aniden yükselir; en yüksek noktası olan Hanyang Feng 1.474 m'ye ulaşır. Derin vadiler, kaya duvarları, dereler, şelaleler ve ormanlar, 50.000 hektarlık tampon bölgeyle çevrili 30.200 hektarlık bir UNESCO alanını kaplar. İki bin yılı aşkın sürede buraya Budist tapınakları, Taoist yapı toplulukları, Konfüçyüs akademileri, köşkler, köprüler ve villalar inşa edildi.

1920'lerde ve 1930'larda jeolog Li Siguang (J. S. Lee), Lushan'daki vadileri ve tortulları tekrarlanan Pleistosen buzullaşmalarının izleri olarak yorumladı ve 20. yüzyıl Çin Kuvaterner jeolojisini etkileyen bir buzul dizisi kurdu. Sonraki jeomorfolojik ve sedimantolojik çalışmalar bu tortulların çoğunu alüvyal yelpazelere, moloz akıntılarına ve ayrışmaya bağladı; buzullaşma bu yüzden tartışmalıdır. Lushan 2004'te Küresel Jeoparklar Ağı'na katıldı.

Lushan adı Tang şiirinde geçer: bölgeyle ilişkilendirilen şair Tao Yuanming (365-427), Çin manzara ve kır şiirinin kurucu adlarından biridir. Bai Juyi'nin dağın çiçeklerine dair şiiri hâlâ okutulur; kütlenin sisi, dereleri ve şelaleleri Çin resminin yerleşik konuları olmuştur. Seyir noktalarında kayaya kazınmış yazıtlar görülebilir.

Sitenin birden fazla girişi vardır ve en rahat koşullar ılıman aylarda yaşanır; yüksek kesimler kışın oldukça soğuk olabilir. Tırmanırken hava ve sıcaklık hızla değiştiği için sağlam ayakkabılar ve kat kat giysiler şarttır.

Jeolog Li Siguang (J. S. Lee) 1920'lerde ve 1930'larda Lushan'ın vadilerini ve tortul çökellerini inceleyip bunları tekrarlanan Pleistosen buzullaşmalarının izleri olarak yorumladı ve 20. yüzyıl Çin Kuvaterner jeolojisini etkileyen bir buzul dizisi kurdu. Sonraki jeomorfolojik ve sedimantolojik çalışmalar bu çökellerin çoğunu buza değil alüvyal yelpazelere, moloz akıntılarına ve ayrışmaya bağladı; buzul yorumu bu yüzden tartışmalıdır.