Sant'Antonio Abate Parish Church, İsviçre'nin Ticino kantonunda bir kilise binası.

Sant'Antonio Abate Kilisesi, iki uzun kenarı boyunca şapeller ve bir transept bulunan tek nefli bir yapıdır; korniş sütunlar üzerindeki beşik tonozlarla örtülen bölümler, haç kollarının kesiştiği yerde bir kubbeyle sonlanır. 17. yüzyıl çan kulesi 18. yüzyılda birkaç kez yükseltilmiş ve beş elektrikli çan barındırır. 1872'de Adeodato Bossi-Urbani tarafından yapılan org, sert neoklasik kasasını korur ve 43 registre sahiptir.

Kilise 14. yüzyılın ilk yarısında inşa edildi. Bugünkü dış görünümü 1664'te, koro 1682'de ve nef 1692'de tamamlandı. 11 Ocak 1863'te bir bölümün tonozu çöktü ve içeride bulunan 47 kişi öldü; yeniden yapım sırasında kiliseye Cannobio'daki San Vittore kilisesinden esinlenen neoklasik bir cephe kazandırıldı.

Kilise Aziz Antonius Abba'ya adanmıştır ve üzerinde durduğu Piazza Sant'Antonio'ya adını verir. İçerideki yan şapeller ve duvarlar, 18. ve 19. yüzyıl yerel ustalarının resim ve fresklerini taşır; bunlardan Antonio Felice Orelli 1742'de güney transept şapelini resmetmiştir. Adeodato Bossi-Urbani'nin 1872'de yaptığı org, sert neoklasik kasasını korumaktadır.

Kilise, Locarno'nun eski kentindeki Piazza Sant'Antonio'ya bakar; tren istasyonuna ve göl kıyısına yürüyerek birkaç dakikadır. Org, ana girişin üstündeki karşı cephede yer alır; içeri girince dönüp 1872 tarihli neoklasik ahşap kasayı görün. Yapı etkin bir bölge kilisesidir; ayinler sırasında kıyafet ve davranış buna göre olmalıdır.

11 Ocak 1863'te bir tonozun çökmesi kilise içindeki 47 kişinin ölümüne yol açtı; ardından gelen yeniden yapım, Cannobio'daki San Vittore kilisesinden esinlenen neoklasik cepheyi kazandırdı. 1872'de Adeodato Bossi-Urbani'nin yaptığı boru org, sert neoklasik kasasını koruyor; 61 tuşlu iki klavye ve 32 tuşlu içbükey-ışınsal pedal üzerinde 43 stop bulunuyor.