Chiesa di San Nicolao, İsviçre, Giornico'da Romanesk kilise

San Nicolao Kilisesi, Giornico dışında tek nefli bir Romanesk kilisedir ve özenle yontulmuş yerel granitten yapılmıştır. Beşik çatılı cephede ana kapıyı çerçeveleyen iki yüksek pilastr, oyma başlıklar ve iki sütun taşıyıcı aslan bulunur; duvarlar ve apsis boyunca kör kemerler uzanır. Yükseltilmiş kare presbiterium yarım daire apsis ile biter; altındaki üç küçük nefli salon kripti oyma başlıklı sekiz sütunla bölünür.

Ana portalın üzerindeki taş levhada 1168 tarihi okunur; bu, inşaatın bitişini ya da kutsamayı gösterebilir ve yapı, Gotthard yolunun planlanan açılışıyla ilişkili olabilir. Chironico cemaatinden bir parşömen, kilisenin 1202'de var olduğunu belgeler; yapı 1210'da tamamlanmıştır. 1298'de Torino yakınındaki Benedikten Fruttuaria manastırına bağlı olduğu kayıtlıdır ve büyük olasılıkla bugün izi kalmayan bir manastıra hizmet ediyordu.

Apsis, 1478 tarihli ve Nicolao da Seregno imzalı fresklerle kaplıdır; orta pencerenin üstündeki yazıt "nicola seregnio de lug. pinsit" biçimindedir, altında ise siparişi verenlerin adları yer alır. Badem biçimli ışık içindeki İsa'nın çevresinde dört İncil yazarının simgeleri bulunur; pencerenin üstünde ise dört gözlü, üç burunlu ve üç ağızlı tek yüzlü bir Trivultus betimlenmiştir. Bu tasvir 1628'de papalık fermanıyla yasaklanmış, ancak San Nicola hiçbir zaman bölge kilisesi olmadığı için üzeri boyanmamıştır.

Kilise Giornico'nun dışında, Ticino'nun sağ kıyısındaki bağların arasında yer alır, köy merkezinde değildir; köyden yürüyerek ulaşılır. Zemin düzensiz döşenmiş granit plakalarla kaplıdır ve kriptaya birkaç basamak inilerek girilir, bu yüzden zemin düz değildir. Ulusal anıt olup bir bölge kilisesi olmadığından sabit kilise saatlerine bağlı değildir.

Kilise hiçbir zaman bölge kilisesi olmadığından, apsisteki Trivultus — dört gözlü, üç burunlu ve üç ağızlı bir yüz — 1628 tarihli papalık fermanıyla yasaklandıktan sonra bile üzeri boyanmadı. Tek bir taş bloktan oyulmuş 12. yüzyıla ait altıgen vaftiz teknesi uzun süre komşu San Michele kilisesinde durdu, sonra çeşme ve çiçeklik olarak kullanıldı ve en son buraya getirildi.