Lonza building, İsviçre'nin Basel-Stadt kentinde modern bir idari bina

Lonza binası, 68,4 metre yüksekliğinde, cam giydirme cepheli ve nervürlü Grinatal alüminyum levha dış kabuklu beton bir kuledir. Taban alanı 45,3 x 14,85 metredir ve sivrilen yan bölümlerde merdiven boşlukları bulunur; bu ona "Rasierapparat" (tıraş makinesi) takma adını kazandırmıştır. Cephe, koyu renkli parapet panelleriyle kontrast oluşturan yaklaşık 7.000 metrekare açık gri dikey eleman içerir.

Mimarlar Hans Rudolf ve Peter Suter, inşaatı 1962'de tamamlayarak binayı o dönemde Basel'in en yüksek yapısı haline getirdi. Proje, şehrin modern mimarisinde bir dönüm noktası oldu ve siluetini yeniden şekillendirdi.

Bina, işi ve araştırmayı önceliklendiren temiz çizgileri ve işlevsel tasarımıyla 1960'ların modernizmini yansıtır. Cephe ve mekansal düzen, teknolojik ilerlemeye ve verimliliğe olan inancı gösterir.

Yapı, Basel SBB tren istasyonunun yakınında yer alır ve toplu taşıma ile kolayca ulaşılabilir. Bina öncelikle laboratuvar çalışmaları ve idari işler için kullanıldığından çoğu alan ziyaretçilere açık değildir.

Cephenin eğimli, sivrilen yan bölümlerinde merdiven kuleleri ve teknik unsurlar yer alır; bu görünüm binaya "Rasierapparat" (tıraş makinesi) takma adını kazandırmıştır. Bina ayrıca maksimum rüzgar etkisinin yaklaşık %150'si kadar deprem yüküne göre hesaplanmış olup rüzgar altındaki en büyük sehim 1,9 santimetredir.