Reichenbach Falls, İsviçre, Schattenhalb'da şelale

Reichenbach Şelaleleri, Rychenbach deresi boyunca yaklaşık 250 metre yükseklikten yedi kademede düşer; üstteki Büyük Reichenbach Şelalesi 110 metredir. Üst kademede su, daha dar bir sol ve daha geniş bir sağ kola ayrılıp köpüklü beyaz bir kütlede birleşir. Şelalenin koyu, düzensiz kayaya değdiği yerde soluk bir sis yükselir; solda yeşil çalılarla kaplı yatay tabakalı dik bir kaya duvarı vardır.

Şelaleler 19. yüzyılın başlarında J. M. W. Turner tarafından resmedildi. 1893'te Arthur Conan Doyle, Sherlock Holmes ile Profesör Moriarty'nin burada uçuruma düştüğü "Son Sorun"u yayımladı. Doyle, şelaleleri İsviçre tatilinde Sir Henry Lunn sayesinde görmüştü; füniküler istasyonundaki bir plaket Holmes'u anar ve Moriarty'nin düştüğü kaya çıkıntısında "Bu korkunç yerde, 4 Mayıs 1891'de Sherlock Holmes Profesör Moriarty'yi yendi" yazan bir plaket vardır.

Şelale, Son Vaka adlı hikayede Sherlock Holmes ile Profesör Moriarty arasındaki karşılaşmanın geçtiği yer olarak dünya çapında tanınır. Günümüzde ziyaretçiler, bu edebi bağlantıyı hatırlatan bir anma plaketi ve küçük bir müze bulurlar; bu da Arthur Conan Doyle'un hikayelerinin hayranlarını çeker.

Meiringen kasabasından seyir platformlarına füniküler hattı bağlanır ve ilkbahardan sonbahara kadar çalışır. Rüzgarlı havalarda şelalenin su sıçraması yolları ıslatabileceğinden, su geçirmez giysiler giyilmesi önerilir.

Bir hidroelektrik santrali, belirli dönemlerde şelalenin su akışını kontrol ederek doğal görünümünü ve yoğunluğunu geçici olarak değiştirir. Bu kontrollü aşamalarda su daha sakin ve daha az güçlü görünür ve ziyaretçilere tam doğal görünümle alışılmadık bir kontrast sunar.