Lukmanier Pass, İsviçre Alpleri'nde Graubünden ve Ticino arasında dağ geçidi.

Lukmanier Geçidi, 1915 m yükseklikte, Graubünden'deki Medel (Lucmagn) ile Ticino'daki Olivone arasında yer alan ve Disentis/Mustér'i Biasca'ya bağlayan bir İsviçre Alpleri geçididir. Yol Olivone'den yaklaşık 19 km, Disentis'ten 20 km tırmanır; 1960'larda Lai da Sontga Maria baraj gölünün dolmasından sonra en yüksek noktası geçidin kuzeyinde, 1972 m'deki bir galeri içindedir. Eski hospis ve şapeli göl altında kaldı; yerine yapılan binalar 1965 ve 1967'de kutsandı.

Malvaglia'da bulunan Roma sikke definesi ve geçit yakınında çıkarılan yaklaşık 600 yılına ait mızrak ucu, geçidin 3. yüzyıl sonlarında kullanıldığını gösterir. 8. yüzyıl başında Disentis Manastırı kurulduktan sonra gelişti ve Staufer döneminde İsviçre Alpleri'nin ana kuzey-güney güzergâhıydı. I. Otto, II. Heinrich, I. Friedrich ve Sigismund buradan geçti; I. Otto kış ortasında geçti. Sonra bu rolü Gotthard ve Splügen geçitlerine bıraktı; modern yol 1872-1877'de yapıldı.

Adı Latince lucus magnus, yani «büyük koru»dan gelir. 1374'te Meryem'e adanmış bir şapelle kurulan hospice, Lai da Sontga Maria baraj gölü suları altında kaldı; yerine yapılan bina 1 Ağustos 1965'te, NOK tarafından finanse edilen şapel ise 1967'de açıldı. Santa Maria oratoryosunun yanında Giovanni Genucchi'nin 1956 tarihli granit Meryem ve Çocuk İsa heykeli durur.

Bu yol daha düşük rakımı nedeniyle yıl boyunca açık kalır, ancak kışın yoğun kar yağışında akşam kapanmaları beklenmelidir. Önceden koşulları kontrol etmek ve zirvede hizmetler sınırlı olduğundan fazladan yakıt bulundurmak akıllıca olacaktır.

Geçit Avrupa su bölümü çizgisi üzerindedir: geçidin hemen güneyindeki Val Cadlimo'nun suyu Medelser Rhein olarak Kuzey Denizi'ne akar. Yolun en yüksek noktası geçidin kendisi değil, 1960'larda Lai da Sontga Maria baraj gölü eski yolu sular altında bırakınca yapılan kuzeydeki 1972 m rakımlı galeridir.