Château de Fayenbois, Belçika, Jupille-sur-Meuse'de bulunan Rönesans tarzı bir şato.

Château de Fayenbois, 1625'te Maas üslubunda inşa edilmiş bir şatonun günümüze ulaşan beyzade konağıdır; kırmızı tuğla ve yatay kireç taşı bantlarıyla örülmüş, yaklaşık 22,5 x 13,5 metrelik dikdörtgen bir plana sahiptir. Altıgen külahli yuvarlak tuğla kule giriş kapısını barındırır ve 1830'dan kalma sabit köprü doldurulmuş hendeği aşar. Dik arduvaz çatıda çatı pencereleri ve ince bir köşe kulesi vardır.

1619'da prens-piskopos Bavyeralı Ferdinand, Roma'dan dönen Guillaume Fayen'e Jupille, Bellaire ve Queue-du-Bois senyörlüklerini devretti; Fayen 1625'ten itibaren Curtius Sarayı'na benzeyen bir üslupta şatoyu inşa etti ve ona adını verdi. Ardından Nivolara (1681), Balthasar (1713), van der Heyden de Bilsa (1726), de Rosen (1732), de Thiriart (1818), de la Roussellière (1838) ve Sepulchre ailelerine geçti. Çatı 1971'de kısmen çöktü; 1972'de Jupille harabeyi bir milyon Belçika frangına satın aldı ve Liège 1993-2000 arasında restore etti.

Fayenbois adı, 18 Kasım 1619'da Jupille, Bellaire ve Queue-du-Bois senyörlüklerini alan ve adını şatoya ve mahalleye veren Guillaume Fayen'den gelir; Valonca'da Fayin-Bwès denir. Giriş kapısı altıgen külahli yuvarlak bir merdiven kulesindedir ve klasisist portal 18. yüzyılın ikinci yarısına aittir.

Şato şu anda La Clairière de Fayenbois huzurevi olarak işletilmektedir ve düzenli ziyaretlere açık değildir. Ziyaretçiler binayı dışarıdan görebilir ve çevresindeki alanlarda yürüyüş yapabilir.

1830'da yapılan sabit köprü, doldurulmuş hendeğin üzerindeki asma köprünün yerini aldı ve planı hâlâ 1625'ten önce burada duran kulenin izini taşır. Amédé de la Rousselière'in 1830'da İngiliz peyzaj üslubunda düzenlediği parkta iki küçük köprü Ruisseau du Fond de Holleux deresini aşar ve kaba kireç taşı bloklarından bir kemerin üzerinde neo-gotik bir şapelin harabesi yükselir.