Kasteel de Lovie, Belçika, Poperinge, Proven'de bir şato

De Lovie Şatosu, 1856'da Kortrijkli mimar Pierre Nicolas Croquison tarafından Poperinge'li Jules van Merris için inşa edilmiş, açık gri taş ve tuğladan geniş bir konaktır. Simetrik cephede açık renk çerçeveli yüksek dikdörtgen pencereler sıralanır; çatı hattının üzerine yükselen çıkıntılı orta bölüm dik ve koyu bir çatıyla örtülüdür; alçak yan kanatlar, solda küçük bir köşe kulesi ve zemin katta birkaç kemerli açıklık vardır. Önde kısa sütunlu alçak bir duvar ve yeşil tel örgü uzanır; önlerinde yapraksız ağaçlar durur.

Şato, 1856 yılında Jules van Merris için mimar Pierre Nicolas Croquison tarafından tasarlanarak inşa edilmiştir. Birinci Dünya Savaşı sırasında bölgedeki askeri operasyonların komuta merkezi olarak hizmet vermiştir.

Mülk, şato inşa edilmeden önce araziye sahip olan De Lovie ailesinin adını taşır. Poperinge belediye meclis üyesi Jules van Merris 1856'da yapımını ısmarladı; 1899'daki ölümünün ardından 1912'deki açık artırmada Kont Joseph de Brouchoven de Bergeyck tarafından satın alındı. 1929'dan beri Batı Flandre eyaletine aittir.

Şato, Poperinge belediyesine bağlı Proven köyünde yer alır ve De Lovie arazisini Sixtus ormanları çevreler. Bina bugün zihinsel engelli bireylere destek veren De Lovie merkezine aittir; bu nedenle ziyaret iç mekândan çok çevre ve dış görünüşe odaklanır.

Kraliçe Elisabeth, Batı Flandre ilinin mülkü bakım kurumu olarak işlettiği dönemde, 17 Temmuz 1932'de şatoda bulunan Saint-Idesbald sanatoryumunu ziyaret etti.