Belle-Roche cave, Belçika, Sprimont'ta bulunan tarih öncesi mağara ve arkeolojik alan

Belle-Roche Mağarası, dört ana galerisi olan ve hatırı sayılır bir uzunluk boyunca uzanan, Amblève Nehri'nin yükseklerinde yer alan tarih öncesi bir mağara sistemidir. Yapı, hem boş çökeltiler hem de arkeolojik buluntular açısından zengin alanlar içeren farklı katmanlar gösterir.

1980'de taş ocağı işçileri mağarayı açığa çıkardı ve aynı yıl önemi kabul edilerek 1998'e kadar kurtarma kazıları yapıldı. Alanda, ikisi Aşölyen el baltası olmak üzere yaklaşık yüz çakmaktaşı alet ve Cromerian buzullar arası dönemine ait binlerce büyük memeli fosili bulundu. Muhtemelen Homo heidelbergensis tarafından yapılan aletler yaklaşık 500.000 yıl öncesine tarihlenir ve Benelüks'teki en eski bu tür topluluktur.

Belle-Roche adı, 1980'de işçilerin kalıntıları açığa çıkardığı kireç taşı ocağından gelir. Mağara, görünür girişi olmayan bir fosil karsttır; içi gezilemez. Kemikler ve çakmak taşı aletler, aralarında iki Aşölyen el baltası, Liège'deki Grand Curtius müzesinde sergilenir.

Mağara, Belle-Roche ocağının doğu ucundaki üst işletme platformunda, 160 m rakımda ve Amblève'in 60 m üzerinde yer alır. Dışarıdan görünür girişi olmayan dolmuş bir paleokarsttır; içine girilemez. Kazılar 1998'e kadar sürdü ve 2020'de Valon bakanı Willy Borsus'un kararı, alanı koruyarak taş ocağı işletmesinin yeniden başlamasına izin verdi. Çıkarılan malzemenin büyük bölümü Liège'deki Grand Curtius müzesinde sergileniyor.

Mağara, dışarıdan görünür girişi olmayan dolgulu bir paleokarsttır; dört galerisi Belle-Roche kireç taşı ocağının doğu ucundaki üst işletme platformunda yer alır. En geniş olan IV. galeri 8 × 4 metrelik kesite sahiptir ve jeofizik ölçümler mağaranın yüz metreden uzun olduğunu göstermektedir.