Otjikoto Lake, Oshikoto Bölgesi'nde karst gölü, Namibya.

Otjikoto Gölü, bir karst mağarasının çökmesiyle oluşmuş bir düdengölüdür; çapı yaklaşık 102 metre, yüzeyi ise yaklaşık 100 × 150 metredir. Koyu grimsi yeşil durgun su yukarıdaki kayalığı yansıtır ve karşı kıyıda alçak, açık renkli bir kaya duvarına dayanır; giriş, çıkış ya da kıyı yapısı görünmez.

Otjikoto Gölü'ne Avrupalılar ilk olarak 1851'de, Francis Galton ve Carl Johan Andersson'un Ngami Gölü'nü ararken göle rastlamasıyla ulaştı. Haziran 1915'te geri çekilen Alman Schutztruppe, teslim olmadan önce silah ve mühimmatı göle attı; böylece Güney Afrika ve İngiliz birlikleri bunları kullanamayacaktı. Büyük parçaların çoğu sonradan çıkarıldı ve Tsumeb Müzesi'nde sergileniyor, ancak en az iki top ve mühimmat hâlâ su altında.

San halkı gölü "çirkin" anlamına gelen Gaisis adıyla tanıyordu; bölgeye sonradan yerleşen Herero halkı ise Otjiherero dilinde "derin delik" anlamına gelen Otjikoto adını verdi. Namibya'nın Oshikoto bölgesi adını Otjikoto'nun bu alternatif yazımından alır. Göl 1972'de ulusal anıt ilan edilmiştir.

Otjikoto Gölü, B1 ana yolundan 100 metre uzakta, Tsumeb'in yaklaşık 20 kilometre kuzeybatısında yer alır ve 1972'de ulusal anıt ilan edilmiştir. Su yüzeyi çevredeki kayanın altında kaldığından göl kıyıdan değil kenardan bakılarak görülür; suyun altında hâlâ iki top ve mühimmat bulunur ve bunlar ancak özel dalış izniyle görülebilir.

Haziran 1915'te Alman Schutztruppe birlikleri teslim olmadan önce silah ve mühimmatı göle attı; iki top ve çok sayıda mühimmat hâlâ göl tabanında olup yalnızca özel dalış izniyle görülebilir. Efsaneye göre altı milyon altın mark içeren mühürlü bir kasa da gömüldü, ancak hiç bulunamadı.