Dukan Dam, Irak'ın Süleymaniye kentinde kemer baraj

Dukan Barajı, Küçük Zab üzerinde 360 metre uzunluğunda ve 116,5 metre yüksekliğinde bir beton kemer barajdır; taban kalınlığı 32,5 metre olup krette 6,2 metreye iner. Açık ten rengi yüzü kayalık uçurumlar arasında kıvrılır ve merkeze yakın küçük köşeli bir bina dışarı taşar. Sağ tabanda koyu açıklık sıraları olan sarı-ten rengi taş bir yapı bulunur; altındaki yeşil suda beton sütunlar yükselir.

1954–1959 yılları arasında inşa edilen Dukan Barajı Irak'ın ilk barajıydı; İngiliz Binnie & Partners firması tarafından tasarlandı, kilit mühendis Geoffrey Binnie'ydi ve Imperial College'tan Profesör Pippard ile Letitia Chitty kemer formunu kauçuk bir modelle doğruladı. Dukan Gölü Ranya Ovası'nı sular altında bırakmadan önce yaklaşık 40 arkeolojik alan kaydedildi; Tell Bazmusian ve Tell Shemshara kazıları MÖ 2. binyıla ait bir tapınak ve MÖ 6. binyıl başına ait bir köy ortaya çıkardı. 50 köyden yaklaşık 1.000–1.200 aile gölün batısına yerleştirildi. Rus bir şirket tarafından tasarlanan santral 1979'da tam kapasiteyle çalışmaya başladı.

Dukan Gölü Ranya Ovası'nı sular altında bırakmadan önce yaklaşık 40 arkeolojik alan kaydedildi ve bunlardan beşi kazıldı: Tell Bazmusian, ed-Dem, Kamarian, Qarashina ve Tell Shemshara. Tell Bazmusian'da MÖ ikinci binyıla ait bir tapınak; Tell Shemshara'da MÖ altıncı binyıl başlarına ait bir köy ve çivi yazılı kil tabletler barındıran bir saray bulundu. Yaklaşık 50 köyden 1.000–1.200 aile gölün batısına yerleştirildi.

Baraj, Süleymaniye şehrinin yaklaşık 60 km kuzeybatısında Küçük Zap üzerinde yer alır ve Süleymaniye ya da Ranya'dan karayoluyla ulaşılır. Kret 360 m uzunluğunda, tepede 6,2 m genişliğindedir; gövdenin ortasına yakın küçük köşeli bir bina dışarı taşar. Santralde her biri 80 MW'lık beş Francis ünitesi bulunur.

1990'da baraj, bir grup yabancı rehineyi 'insan kalkanı' olarak barındırdı; önce yakındaki misafir locasında, sonra baraj içindeki kafeteryanın yanındaki ofislerde ve son olarak baraj tepesindeki prefabrik kulübelerde tutuldular. Amaç, 1991 Körfez Savaşı'nda koalisyon hava saldırılarını caydırmaktı. Rehineler Aralık 1990'da serbest bırakıldı.