Monastery of San Quirce and Santa Julita, İspanya, Valladolid'de Sistersiyen manastırı

San Quirce ve Santa Julita Manastırı, Latin haçı planlı ve Dor mimari tarzında, her yeri geometrik sıva işçiliğiyle süslenmiş bir Sistersiyen yapısıdır. Ana sunak, apsisin tüm duvarını kaplar ve ayrıntılı dini oymalarla bezelidir.

1256'da Pisuerga'nın sağ kıyısında Santa María de las Dueñas adıyla kurulan manastır, daha sonra Plaza de la Trinidad'a taşındı. Taşınma tarihini Juan Antolínez de Burgos Birinci Kastilya İç Savaşı'na tarihlerken, Matías Sangrador 14. yüzyılın ilk üçte birinde Kraliçe María de Molina ve Teresa Gil'in vasiyetlerine dayanarak daha erken bir döneme yerleştirdi. II. Enrique, nehrin karşısındaki bahçenin işlenmesi zor olduğu için rahibelerin bahçıvanını vergiden muaf tuttu. Kilise 16.-17. yüzyıllarda yenilendi ve manastır 2016'da kapatıldı.

Manastır, Diocletianus döneminde Tarsus'ta şehit edilen bir çocuk ile annesi Aziz Quiricus ve Aziz Julitta'nın adını taşır; bu azizlere duyulan saygı kutsal emanetler ve takvimler aracılığıyla İspanya'ya ulaşmıştır. Yapı aynı zamanda Kutsal İsa Tutkusu Tövbe Kardeşliği'nin merkezidir ve kilisede törenler düzenler.

Manastır, Plaza de la Trinidad üzerinde, yanında Calle de San Quirce ile birlikte yer alır; manastır binaları 1970'ten itibaren yeni bir yapıyla değiştirilmiştir. Manastır 2016'da kapatıldığı için görülebilecek olan kilise ve sunaklarıdır. Kilise 16. ve 17. yüzyıllarda yenilenmiş, barok koro bölümü 1744'te yeniden yapılmıştır.

1636'daki Pisuerga taşkını kilisenin koro bölümünü yıktı; bu bölüm ancak 1744'te barok üslupta yeniden yapıldı. 17. yüzyılda mimar Francisco de Praves, rahibe María de Colón'un sipariş ettiği özel bir şapel dahil manastır binalarını inşa etti. Manastır 2016'da kapatıldı.