Monasterio de Nuestra Señora de la Gloria, İspanya, Hoya de Huesca, Casbas de Huesca'da Sistersiyen manastırı

Nuestra Señora de la Gloria Manastırı, 1173'te Casbas de Huesca'da kurulmuş bir Sistersiyen rahibe manastırıdır. 1208'de kutsanan geç Romanesk kilise, Latin haç planlı, beşik tonozlu nef, üç yarım daire apsis ve geçiş noktasında sekizgen kubbe içerir. Güney portalı (yaklaşık 1200) krismonlu bir timpanum ve on bir arşivolt gösterir; 14.-15. yüzyıl revaklı avlusu sivri kemerlidir.

Manastır, 1173 yılında Pallars Kontesi Oria tarafından kocası Arnau Mir ve Sant Martí Piskoposu Esteve'nin desteğiyle kuruldu. 1868 devrimi ve 1936 savaşı sırasında sadece iki kısa kapanma dönemi dışında 800 yıldan fazla bir süre aktif bir dini merkez olarak kaldı.

Manastır 1173'te Kontes Oria de Pallars tarafından kuruldu; ilk başrahibe Isabel 1182'ye kadar 30 soylu kadını yönetti. Başrahibe Ana Francisca Abarca de Bolea (1672-1676) Aragonca olarak Vigilia y octava de San Juan adlı çoban dramını yazdı. Başrahibe 1178'den itibaren manastır toprakları üzerinde hukuk ve ceza yargısı yetkisine sahipti.

Manastır, Aragon'daki Hoya de Huesca bölgesinde, Casbas de Huesca'dadır. Hristogram kabartmalı alınlığı ve on bir arşivoltlu güney portali başlangıç noktasıdır; ötesinde revaklı avlu, bölüm salonu ve 10.000 metrekarelik yapı topluluğu uzanır. 2004'te özel mülkiyete geçtiğinden, yola çıkmadan önce iç mekânın ziyarete açık olup olmadığını sormak gerekir.

Bölüm salonunda zemine gömülü olanlar keşişlere değil, 14. yüzyıldan iki başrahibeye ait kaymak taşı mezar levhalarıdır. Manastır 1173'ten beri bir Sistersiyen rahibeler manastırıydı ve başrahibeler 1178'den itibaren bağlı köyler üzerinde hukuk ve ceza yargısı yetkisine sahipti.