Allos Gölü, 2230 metre rakımda yer alır ve 54 hektarlık bir alanı kaplar; maksimum derinliği 48 metredir. Bu dağ gölü, Fransız Alpleri'ndeki en büyük doğal yüksek rakımlı göldür ve Alpes-de-Haute-Provence bölgesindeki Mercantour Milli Parkı içinde yer alır. Göl, son buzul çağında buzul erozyonuyla oluşmuştur ve suyunu kar erimesinden alır. Allos Gölü'ne giden patika, 2100 metre rakımdaki bir otoparktan başlar ve orman gülleri ile edelweiss çiçeklerinin bulunduğu dağ çayırlarından geçer.

Padirac Obruğu, Lot ilinde bulunan doğal bir mağaradır ve 103 metre derinliğindeki dikey bir açıklıktan girilir. Yeraltı ağı, içinden bir nehir akan 40 kilometreyi aşkın galeriye uzanır. Ziyaretçiler derinliklere iner ve yeraltı su yolunda kayıkla yolculuk eder. Mağara, sarkıt ve dikit oluşumlarının yanı sıra büyük yeraltı odalarını sergiler. Grande Pendeloque'un kubbesi 94 metre yüksekliğe ulaşır.

Mont Gerbier de Jonc, Ardèche ilinde bulunan volkanik bir dağdır ve yüksekliği 1551 metredir. Tepesinin eteklerinde, Fransa'nın en uzun nehri olan Loire Nehri doğar. Fonolitik kubbe, volkanik aktivite sonucu oluşmuştur ve bugün bölgenin jeolojik bir simgesi olarak durmaktadır. Zirveye çıkan birkaç işaretli yürüyüş parkuru vardır ve bu parkurlardan çevredeki platolar ve dağlar görülebilir. Dağ, Monts d'Ardèche Bölgesel Doğa Parkı içinde yer alır ve yürüyüşçüler ile jeoloji meraklılarını çeker.

Tarn Nehri Kanyonu (Gorges du Tarn), Lozère ilinde, Tarn Nehri'nin aşındırmasıyla oluşmuş kireç taşı bir kanyondur. Bu kanyon, Causses platoları arasında 50 kilometreden fazla uzanır ve bazı bölümlerde 500 metre derinliğe ulaşır. Dik kireç taşı uçurumlar, binlerce yıl boyunca kayayı oyan nehri çevreler. Sainte-Énimie gibi birkaç köy kanyon boyunca yer alır. Kanyonda kano, yürüyüş ve kaya tırmanışı yapılabilir. Bu jeolojik oluşum Cévennes Ulusal Parkı'na aittir ve mağaralar ile kaya oluşumlarıyla karakteristik karst manzaraları sergiler.

Causse Méjean, ortalama 1000 metre yükseklikte, yaklaşık 340 kilometrekarelik kireçtaşı bir platodur. Bu yüksek plato, Tarn ve Jonte kanyonları arasında yer alır ve Cévennes bölgesinin başlıca kireçtaşı platolarından birini oluşturur. Manzara, seyrek otlaklar, düdenler ve geleneksel koyun yetiştiriciliği ile karakterizedir. Causse Méjean, Cévennes Ulusal Parkı'nın bir parçasıdır ve Akdeniz tarım-pastoral peyzajının bir parçası olarak UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde yer almaktadır.

Fontainebleau Ormanı, Paris'in güneydoğusunda 25.000 hektarlık bir alanı kaplar ve çam ile meşe ormanlarının içinden geçen geniş bir patika ağına sahiptir. Bu tarihi ormanlık bölge, dünyanın her yerinden tırmanıcıları çeken kendine özgü kumtaşı oluşumlarıyla bilinir. Orman, yüzyıllar boyunca Fransız kraliyet ailesine avlanma alanı olarak hizmet vermiş ve şimdi çok sayıda korunan tür ile çeşitli bitki ve hayvanlara ev sahipliği yapmaktadır.

Bu bölgesel tabiat parkı, Vosges Dağları boyunca uzanır ve 1.424 metreye ulaşan zirveler, geniş iğne yapraklı ormanlar, buzul gölleri ve geleneksel dağ köylerini kapsar. Koruma alanı, yüksek otlaklar, turba bataklıkları ve granit kaya oluşumlarıyla orta yükseklikteki dağ silsilesinin karakteristik manzaralarını korur. Ziyaretçiler, köknar ve kayın ormanları boyunca uzanan yoğun bir yürüyüş parkuru ağı bulur ve kışın kros kayağı yapma imkânına sahiptir. Bölge, yarı ahşap evlerden oluşan yerel mimarisi ve peynir üretimiyle tanınır.

Camargue, Rhône deltasında uzanan ve 100.000 hektarlık bir alanı kaplayan sulak bir bölgedir. Bu doğa rezervi, tuz bataklıkları, pirinç tarlaları ve lagünleri içerir; flamingolar gibi birçok kuş türüne yaşam alanı sağlar. Bölge ayrıca yarı vahşi koşullarda yaşayan beyaz atlara ve siyah boğalara ev sahipliği yapar. Eskiden tuz çıkarılan salinler, su yüzeyleri boyunca uzanan geniş sazlıklarla birlikte bölgenin manzarasını şekillendirir.

Bavella İğneleri, Korsika'nın güneyinde yükselen ve 1900 metreye ulaşan bir granit zirve grubudur. Bu kırmızımsı granit kuleler, dağ sırasına adını veren belirgin iğne benzeri şekilleriyle karakterize edilir. Masif, farklı zorluk seviyelerinde sayısız tırmanış rotası sunar ve Avrupa'nın her yerinden dağcıları çeker. Bölgeyi geçen birkaç yürüyüş parkuru, zirveleri çevredeki Laricio çam ormanlarıyla birleştirir.

Peş Merle Mağarası, 1922 yılında iki genç tarafından keşfedildi ve Paleolitik döneme ait 700'den fazla tarih öncesi mağara resmi içerir. Bu resimler 25.000 ila 29.000 yıl öncesine tarihlenir. Mağara iki kilometreden fazla uzanır ve mamut, bizon, karakteristik benekli desenlere sahip atlar ile el izleri ve geometrik işaretler sergiler. Çizimler, kireç taşı duvarlara kömür, aşı boyası ve manganez oksit kullanılarak yapılmıştır. Cabrerets belediyesindeki Quercy bölgesinde yer alan mağara, rehberli turlar ile ziyaret edilebilir ve sanat eserlerini korumak için ziyaretçi sayısı sınırlandırılmıştır.

Cagateille Sirki, Pireneler'de 500 metrelik kireç taşı uçurumlarla çevrili bir buzul havzasıdır. Vadi, son buzul çağlarında buzul aşınmasıyla oluşmuştur. Kaya yüzeylerinden birkaç şelale dökülür ve havza tabanındaki dağ çayırlarını besler. Erişim, kayın ormanları ve alp meralarından geçen yürüyüş parkurlarıyla sağlanır.

Hauts Plateaux du Vercors Doğa Koruma Alanı, deniz seviyesinden 1600 ila 2300 metre yükseklikteki platolarda 17.000 hektarlık bir alanı kaplar. 1985 yılında kurulan bu koruma alanı, günümüzde Fransa'nın en büyük doğa rezervidir. Bu alp ortamında karaca ve dağ sıçanı yaşar; bölge, düdenler ve yeraltı su sistemleriyle karakterize edilen karstik manzaralara sahiptir. Platolar, kayın ormanları ve açık alanlardan geçen çok sayıda yürüyüş parkuru sunar. Kış koşulları, kuvvetli rüzgarlar ve donma noktasının altındaki sıcaklıklarla aşırıdır.

Écrins Milli Parkı, Fransız Alpleri'nde yer alır ve 918 kilometrekarelik bir alanı kaplar. Parkta deniz seviyesinden 3000 metrenin üzerinde 150 tepe ve yaklaşık 100 buzul bulunur. Bu koruma alanı, dağ keçisi, çengel boynuzlu dağ keçisi ve dağ sıçanı gibi zengin bir alpin bitki ve hayvan yaşamına ev sahipliği yapar. Arazi, derin vadiler, dağ gölleri ve geniş iğne yapraklı ormanlarla karakterizedir. Park, farklı yükseklik bölgelerinde çok sayıda yürüyüş parkuruna sahiptir ve dağcılara 4000 metrenin üzerindeki bazı zirvelere erişim sağlar. Parkın kenarlarındaki geleneksel dağ köyleri, insanlarla dağlar arasındaki yüzyıllara dayanan ilişkiyi yansıtır.

Pilat Kumulu deniz seviyesinden 110 metre yüksekliğe ulaşır ve Atlas Okyanusu kıyısı boyunca 2,7 kilometre uzanır. Bu kumul her yıl 1 ila 5 metre iç kısma doğru hareket eder ve rüzgar ile gelgitler nedeniyle sürekli şekil değiştirir. Tepesinden okyanusun, Arcachon Havzası'nın ve ötesindeki çam ormanlarının geniş manzarası görülür. İnce kum deniz tabanından gelir ve okyanus akıntılarıyla kıyıya taşınır.

Bozouls Çukuru, Dourdou Nehri'nin aşındırmasıyla oluşmuş at nalı şeklinde bir kanyondur. Bu jeolojik oluşumun kireç taşı uçurumları yaklaşık 100 metre yüksekliğindedir ve ortaçağdan kalma Bozouls köyünü çevreler. Kanyon yaklaşık 400 metre uzunluğunda uzanır ve ziyaretçilerin aşağıdaki kaya oluşumlarını ve nehir yatağını gözlemleyebileceği birkaç seyir noktası sunar.

Cévennes Milli Parkı, Fransa'nın güneyindeki Massif Central bölgesinde 91.000 hektarlık bir alanı kaplar ve 2.000'den fazla bitki türünü korur. Bu rezerv, Mont Lozère ve Mont Aigoual gibi granit zirveleri, geniş kestane ve kayın ormanları ve arduvaz taşından inşa edilmiş çok sayıda ortaçağ köyünü içerir. Milli park, Akdeniz ve karasal iklim bölgelerini birleştirir ve muflon koyunları, geyikler ve 200'den fazla kuş türüne yaşam alanı sağlar.

Gouffre de l'Oeil-Doux, bir yeraltı mağarasının çökmesiyle oluşmuş dairesel bir obruktur. Havzanın çapı yaklaşık 50 metre olup, 20 metre derinliğinde zümrüt yeşili su içerir. Dik kireç taşı duvarlar bu doğal oluşumu çevreler ve denizden dar bir kayalık sırtla ayrılır. Çevredeki alan, garig çalılıklarıyla tipik Akdeniz bitki örtüsüne sahiptir. Ulaşım, Gruissan ile Massif de la Clape arasındaki kıyı yürüyüş yolu ile sağlanır.

Brocéliande Ormanı, Brittany'nin kalbinde 7000 hektarlık bir alanı kaplar. Bu ormanlık alan, yoğun bir gölgelik oluşturan meşe ve kayın ağaçlarından oluşur. Orta Çağ'dan beri birçok efsane bu ormanı Kral Arthur, Merlin ve Yuvarlak Masa Şövalyeleri ile bağlantılandırır. Ziyaretçiler, Arthur dönemi masallarında bahsedilen antik taşları, pınarları ve açıklıkları keşfeder. Orman, tarih ve mitolojinin buluştuğu bir yer olmaya devam etmektedir.

Auvergne Volkanları, Fransa'nın Massif Central bölgesinde 45 kilometre boyunca uzanan ve 80 sönmüş volkandan oluşan bir volkanik zincirdir. Puy de Dôme 1465 metre yüksekliğe ulaşır ve bölgeye hakimdir. Son volkanik faaliyet yaklaşık 6000 yıl önce gerçekleşmiştir. Bölge, lav alanları, krater gölleri ve ormanlık volkanik yamaçlardan geçen çok sayıda yürüyüş parkuruna sahiptir. Jeolojik yapılar, çeşitli püskürme türlerini ve volkanik oluşumları gösterir.

Sainte-Eulalie Bizon Parkı, 200 hektarlık doğal arazide 30 Avrupa bizonundan oluşan bir sürüye ev sahipliği yapmaktadır. Park, Lozère bölgesindeki çam ve kayın ormanlarını içerir ve ziyaretçilerin bu büyük memelileri doğal ortamlarında gözlemlemesine olanak tanır.

Cap Blanc Nez, deniz seviyesinden 134 metre yüksekliğe ulaşır ve Fransa'nın Manş Denizi kıyısında belirgin bir nokta oluşturur. Kireçtaşı kayalıkları, Dover Boğazı boyunca uzanan jeolojik oluşuma aittir. Bu burundan, açık havalarda karşı kıyıda sadece 34 kilometre uzaklıktaki Dover'ın beyaz kayalıkları görülebilir. Kıyı kayalıklarında, kuzey Fransa'dan geçen GR 120 yürüyüş parkuru boyunca uzanan patikalar bulunur. Bölge, Conservatoire du littoral tarafından yönetilir ve kireçtaşı kayalıklarının tipik bitki örtüsünü ve burada yuva yapan çeşitli deniz kuşu türlerini korur.

Fier Boğazı'na nehrin 25 metre üzerinde konumlanmış metal bir yürüyüş yolu ile ulaşılır. Boğaz 40 metre derinliğe ulaşır ve binlerce yıllık erozyonla şekillenmiş dik kireç taşı duvarlarıyla dikkat çeker. Yürüyüş yolu yaklaşık 300 metre boyunca uzanır ve jeolojik oluşumları ile nehir manzarasını gözlemleme imkânı sunar. Bu doğal oluşum Annecy yakınlarında yer alır ve yaz aylarında ziyaretçilere açıktır.

Tatihou Adası, Normandiya kıyısının açığında 28 hektarlık bir alanı kaplar. Adada, Vauban tarafından inşa edilen 17. yüzyıl askeri tahkimatları bulunur. Düşük gelgitte ziyaretçiler deniz tabanından yürüyerek adaya ulaşabilirken, yüksek gelgitte amfibi bir araç ulaşım sağlar. Adada denizcilik tarihi müzesi, botanik bahçeleri ve kuş gözlem istasyonları yer alır. Kale yüzyıllar boyunca savunma tesisi olarak ve daha sonra karantina istasyonu olarak hizmet vermiştir.

Scandola Doğa Koruma Alanı, Korsika'nın batı kıyısı boyunca 1919 hektarlık bir alanı kaplar ve hem deniz hem de kara ekosistemlerini korur. Bu rezerv, Akdeniz'den doğrudan yükselen kırmızı volkanik kaya oluşumlarıyla karakterize edilir. Bölge, dik uçurumlar, deniz mağaraları ve su altı kayaları içerir ve birçok tür için yaşam alanı sağlar. Balıkkartalları uçurum yüzeylerinde yuva yapar, orfozlar ve kırmızı mercanlar sularda yaşar. Rezerve yalnızca tekneyle ulaşılabilir ve 1983 yılında UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne girmiştir.

Labouïche Yeraltı Nehri, tekneyle 1500 metre boyunca ilerlenebilen doğal bir mağara sistemidir. Bu jeolojik oluşum, kireçtaşı erozyonu sonucu meydana gelmiştir ve şu anda çeşitli galeriler ve odalara sahip bir yeraltı nehri oluşturur. Ziyaretçiler, tekne nehrin akıntısıyla süzülürken dikit ve sarkıtların bulunduğu farklı boşluklardan geçer. İç sıcaklık yaklaşık 13 santigrat derece sabit kalır.

Bargy Doğu Zirvesi, Fransız Alpleri'ndeki Bargy Masifi'nde 2.121 metre yüksekliğe ulaşan kireç taşı bir zirvedir. Bu zirve, sakallı akbaba popülasyonuyla bilinen koruma altındaki bir alanda yer alır. Bu nadir yırtıkuşlar, kaya çıkıntılarını yuva yapmak için kullanır ve kemikleri yüksekten bırakarak içlerindeki iliği erişmek için kullanır. Bölge, Aiguilles Rouges Doğa Rezervi'nin bir parçasını oluşturur ve alpin fauna ve flora için yaşam alanı sağlar. Yürüyüşçüler, işaretli patikalardan dağ meraları ve karstik manzaralardan geçerek zirveye ulaşır.

Katalonya Piyemonte'sindeki bu kumtaşı sütunlar, binlerce yıl boyunca rüzgar ve yağmur aşındırmasıyla şekillenmiştir. Ille-sur-Têt Les Orgues, 12 metreye kadar yükselir ve farklı jeolojik dönemlere ait tortulları temsil eden kırmızımsı ve gri tonlarda belirgin katmanlar gösterir. Alan birkaç hektara yayılır ve oluşumlar arasında işaretli yürüyüş yolları sunar. Mineral açısından zengin topraklar Tersiyer dönemine aittir ve sıcaklık farkları ile yağışlar nedeniyle sürekli olarak yeniden şekillenmektedir.

La Roque Saint-Christophe, Vézère Nehri boyunca yüz metreden yüksek devasa bir kireçtaşı uçurum olarak yükselir. Bu doğal oluşum bir kilometre uzunluğunda uzanır ve beş üst üste katman halinde mağaralar ve kaya sığınakları sunar. Arkeolojik kanıtlar, Neandertallerden 16. yüzyıla kadar 55.000 yıl boyunca kesintisiz insan yerleşimini belgelemektedir. Mağaralar konut, atölye ve savunma mevzii olarak kullanılmıştır. Orta Çağ'da burada evleri, sokakları ve mallar için makara sistemiyle donatılmış müstahkem bir yerleşim gelişmiştir. Bugün, merdivenler, basamaklar ve ahşap yapılar dahil yeniden inşa edilmiş öğeler, bu olağanüstü uçurum konutunun tarihsel kullanımını anlamayı sağlamaktadır. Site, insanların binlerce yıl boyunca bu doğal kaya oluşumuna nasıl uyum sağladığını ve onu nasıl kullandığını kapsamlı bir şekilde göstermektedir.

Marais Poitevin, Vendée, Deux-Sèvres ve Charente-Maritime bölgelerine yayılan geniş bir sulak alandır. Bu bölge, dişbudak ve kavak ağaçlarıyla çevrili kanallardan oluşan bir ağdır. Tarım alanlarının bulunduğu kuru bataklık ve su yollarının bulunduğu ıslak bataklık olarak ikiye ayrılır. Ziyaretçiler, düz tabanlı teknelerle kanalları keşfedebilir ve bölgenin karakteristik bitki ve hayvanlarını gözlemleyebilir. Bu bölge, birçok kuş türü ve su bitkisi için yaşam alanı sağlar.

Pointe du Raz, Brittany'nin batı ucunda, Atlas Okyanusu'nun 72 metre üzerinde yükselen dik kayalık bir oluşumdur. Bu nokta, Fransa anakarasının en batı noktalarından biridir ve açık deniz ile açıktaki Sein Adası manzarası sunar. Uçurumlar, rüzgâr ve dalgaların şekillendirdiği granit kayadan oluşur. Kıyı boyunca uzanan birkaç yürüyüş yolu, kayalık sahili gören çeşitli seyir noktalarına ulaşım sağlar.

Saint Marcel d'Ardèche Mağarası, toplam uzunluğu 57 kilometre olan geniş bir yeraltı ağına açılır. Bu mağara, birkaç yeraltı gölü, çok sayıda dikit ve sarkıt ile bölgedeki erken insan yerleşimini kanıtlayan tarih öncesi duvar resimleri içerir. Jeolojik oluşumlar, suyun kireç taşını binlerce yıl boyunca çözmesinin izlerini taşır.

Galamus Geçidi, Agly Nehri'nin oyduğu dar bir kanyondur ve Saint-Paul-de-Fenouillet ile Cubières-sur-Cinoble arasında yer alır. Bu jeolojik oluşum, kireçtaşı kütlelerini keser ve kaya duvarları 500 metre yüksekliğe ulaşır. Nehir boyunca kayaya oyulmuş bir patika, yürüyüşçülerin geçidi geçmesine olanak tanır. 17. yüzyıldan kalma bir inziva yeri olan Saint-Antoine de Galamus Şapeli, uçurum yüzeyine inşa edilmiş olup geçidin girişinde durur ve taşa oyulmuş basamaklarla erişilebilir.

Ossau Vadisi, Batı Pireneler'de uzanır ve Ossau Nehri'ni takip eder. Vadi, Ayous Gölü ve Bious-Artigues Gölü dahil olmak üzere birkaç dağ gölüne erişim sağlar. Yürüyüş parkurları, zirvelere doğru uzanan dağ çayırları ve ormanların içinden geçer. Bölgedeki geleneksel köyler, Pireneler'in karakteristik özelliği olan pastoral mimariyi korur. Kış aylarında, daha yüksek rakımlar kar ayakkabısı yürüyüşü ve kayak turları için başlangıç noktaları olarak hizmet verir.

Rocamadour, 150 metre yüksekliğindeki kireçtaşı bir uçurumun üzerine kurulmuş bir ortaçağ kasabasıdır. Yerleşim birkaç seviyeye yayılmıştır ve aralarında 12. yüzyıldan kalma Kara Meryem heykelini barındıran Chapelle Notre-Dame'ın da bulunduğu yedi dini yapı içerir. 14. yüzyıldan kalma şato kasabanın zirvesinde yer alır ve surlara geçiş sağlar. Dik sokaklar ve merdivenler kasabanın farklı seviyelerini birbirine bağlar; burası ortaçağdan beri önemli bir hac merkezidir.

Vanoise Ulusal Parkı, 1963 yılında Fransa'nın ilk ulusal parkı olarak kurulmuş olup Savoie Alpleri'nde 53.500 hektarlık bir alanı kaplar. Bölge, yüksekliği 3.000 metreyi aşan 107 zirveyi içerir; bunların arasında Grande Casse 3.855 metreye ulaşır. Park, buzullar, yüksek rakımlı meralar ve vadilerle birlikte alpin ekosistemleri korur. Yaban hayatı arasında dağ keçisi, güderi ve dağ sıçanı bulunur. Patika ağı, iğne yapraklı ormanlardan moren manzaralarına kadar farklı yükseklik bölgelerine erişim sağlar.

Les Aiguilles d'Arves, Dauphiné Alpleri'ndeki Arves Masifi'nde üç zirveden oluşan bir gruptur. Tortul kayadan oluşan bu üç kaya iğnesi, 3358 ila 3514 metre yüksekliğe ulaşır. Pointe Centrale, 3514 metre ile en yüksek noktadır; onu 3514 metre ile Aiguille Méridionale ve 3358 metre ile Aiguille Septentrionale izler. Masif, Maurienne ve Romanche vadileri arasındaki sınırda yer alır ve dağcılar için çeşitli zorluk seviyelerinde birçok tırmanış rotası sunar.

Rouget Şelalesi, Giffre vadisinde 90 metre yükseklikten dökülür ve Fransız Alpleri'nin en yüksek şelalelerinden biridir. Rouget deresinin suları, ormanlık bir kanyon içindeki çok sayıda kaya basamağından aşağı akar. İşaretli bir yürüyüş patikası, Sixt-Fer-à-Cheval köyünden ormanın içinden ve dere boyunca şelalenin tabanına kadar uzanır. Rouget Şelalesi, 'Alplerin Kraliçesi' olarak da bilinir ve en güçlü akışını ilkbahardaki kar erimesi sırasında gösterir.

En-Vau Koyu, deniz seviyesinden 100 metre yüksekteki kireçtaşı uçurumlarla çevrili dar bir girintidir. Turkuaz su, yalnızca tekne veya yürüyüş parkurlarıyla ulaşılabilen çakıl plaja ulaşır. Kaya duvarlar rüzgara karşı doğal bir koruma sağlar ve sakin bir yüzme alanı oluşturur.

Gavarnie Sirki, buzul çağlarında buzul aşınmasıyla oluşmuş kireçtaşı bir amfi tiyatrodur. Yarım daire şeklindeki kaya duvarları 1500 metre yüksekliğe ulaşır ve yaklaşık 800 metre genişliğinde doğal bir arena oluşturur. Grande Cascade de Gavarnie, üst kenardan birkaç kademede 423 metre düşer ve Avrupa'nın en yüksek şelaleleri arasında yer alır. Jeolojik katmanlar Kretase dönemine ait tortul kayaçları gösterir. Alan, Pireneler Milli Parkı içinde 1400 metre rakımda yer alır ve 1997'den beri İspanyol tarafındaki Monte Perdido ile birlikte sınır ötesi bir UNESCO Dünya Mirası oluşturur.

Col de la Bonette, Mercantour Milli Parkı'nda 2715 metre yükseklikte yer alır ve Ubaye Vadisi ile Tinée Vadisi'ni birbirine bağlar. Bu yüksek dağ yolu, çıplak kaya oluşumları ve moloz yamaçlarla karakterize edilen alpin araziden geçer. Geçit yolu 1960'larda iyileştirilmiştir ve Alpler'deki en yüksek asfalt yollardan biridir. Yakındaki Cime de la Bonette zirvesinden (2802 metre) güney Deniz Alpleri'nin manzarası izlenebilir. Yol genellikle Haziran'dan Ekim'e kadar açıktır ve kış aylarında kar nedeniyle kapanır.